آخرین مطالب

یک تفاوت ژنتیکی بر احتمال عفونت شدید COVID-19 تأثیر می گذارد


یک تفاوت ژنتیکی بر احتمال عفونت شدید COVID-19 تأثیر می گذارد

در سمت چپ، یک نمایش جامد از ساختار سه بعدی پروتئین TMPRSS2. در سمت راست، یک نمایش کارتونی از ساختار سه بعدی پروتئین TMPRSS2 با نمای گسترده ای که تغییر از اسید آمینه والین (Val، پانل بالا) به متیونین (Met، پانل پایین) ناشی از rs12329760 را نشان می دهد. اعتبار: امپریال کالج لندن

یک تغییر ژنتیکی رایج با کاهش خطر ابتلا به عفونت شدید COVID-19 مرتبط است و هدف بالقوه داروها در درمان اولیه را برجسته می کند.

تیمی به سرپرستی محققان کالج امپریال لندن دریافته‌اند که افرادی که دارای تغییر ژنتیکی مشترک در یک پروتئین هستند، کمتر در بیمارستان با کووید-19 شدید بستری می‌شوند.

پروتئاز غشایی سرین نوع 2 (TMPRSS2) پروتئینی است که روی سلول های انسان در ریه ها، روده بزرگ، معده و بسیاری از بافت های دیگر وجود دارد. این پروتئین نقش مهمی در عفونت SARS-CoV-2 ایفا می کند، زیرا برای فعال کردن پروتئین اسپایک ویروس، تسهیل ورود به سلول ضروری است.

تاثیر بر شدت عفونت

در جمعیت انسانی چندین گونه طبیعی از این پروتئین وجود دارد. یک تیم بزرگ بین‌المللی چند رشته‌ای، به رهبری دکتر آلسیا دیوید و پروفسور مایکل استرنبرگ، این فرضیه را مطرح کردند که یک نوع رایج پروتئین به نام rs12329760 ممکن است بر شدت عفونت COVID-19 تأثیر بگذارد. این نوع، که تنها یکی از صدها اسید آمینه موجود در پروتئین TMPRSS2 را تغییر می‌دهد، تقریباً در یک چهارم جمعیت یافت می‌شود.

این تیم به طور آماری ارتباط بین این نوع TMPRSS2 و شدت COVID-19 را در 2244 بیمار بدحال مبتلا به COVID-19 که از 208 بخش مراقبت های ویژه بریتانیا بین مارس و ژوئیه 2020 استخدام شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

این تحلیل، منتشر شده در تحقیقات جاری در طب ترجمه، نشان داد افرادی که پروتئین واریانت rs12329760 داشتند، بدون توجه به وجود سایر عوامل خطر، مانند سن و جنس، به طور قابل توجهی کمتر در بیمارستان بستری شدند یا بر اثر کووید-19 جان خود را از دست دادند. این یافته در سایر مجموعه داده های بزرگ COVID-19 تأیید شد.

دکتر السیا دیوید از دپارتمان علوم زیستی گفت: “مطالعه ما نشان می دهد که بخش قابل توجهی از جمعیت به دلیل تغییر یک اسید آمینه در پروتئین TMPRSS2 کمتر احتمال دارد به COVID-19 شدید مبتلا شوند. این نتایج ممکن است به توضیح دهید که چرا برخی از افرادی که به ویروس SARS-CoV-2 مبتلا شده بودند علائم شدیدی را نشان ندادند. با این حال، مهم است که به خاطر داشته باشید که واکسیناسیون همچنان قابل اعتمادترین راه برای محافظت از ما در برابر کووید شدید باقی مانده است.”

کاهش ورود سلول های ویروسی

نویسندگان همچنین مطالعات تجربی را در سلول‌های انسانی انجام دادند که تأیید کرد نوع rs12329760 توانایی TMPRSS2 برای فعال‌سازی پروتئین اسپایک ویروسی را کاهش می‌دهد – مرحله‌ای ضروری در ورود به سلول‌های ویروسی. این ممکن است توضیح دهد که چرا افرادی که این نوع را دارند کمتر احتمال دارد به عفونت شدید COVID-19 مبتلا شوند.

پروفسور وندی بارکلی از دپارتمان بیماری‌های عفونی، که میزبان مطالعات مبتنی بر آزمایشگاه بود، گفت: «ما می‌دانستیم که TMPRSS2 نقش کلیدی برای تکثیر ویروس در آزمایشگاه بازی می‌کند، اما این مطالعات ژنتیکی در مقیاس بزرگ واقعاً نشان می‌دهد که چگونه این موضوع ترجمه می‌شود. اثری که بر پیامد عفونت در دنیای واقعی تأثیر می گذارد.”

اهداف دارویی و شدت مرتبط با سن

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که داروهایی که فعالیت TMPRSS2 را مهار می‌کنند ممکن است در درمان اولیه عفونت ناشی از انواع SARS-CoV-2 که از TMPRSS2 در مسیر عفونت استفاده می‌کنند، نقش داشته باشند.

یکی از نامزدهای امیدوارکننده، camostat mesilate است، دارویی که قبلا برای درمان پانکراتیت مزمن تایید شده است. مطالعات اخیر توانایی این دارو را در جلوگیری از ورود ویروس SARS-CoV-2 به سلول های ریه نشان داده است.

تحقیقات دکتر دیوید و همکارانش همچنین راه را برای مطالعات بیشتر برای بررسی سطوح پروتئین TMPRSS2 در گروه های سنی مختلف هموار می کند. تحقیقات قبلی نشان می دهد که بیان TMPRSS2 در ریه های انسان ممکن است مرتبط با سن باشد و به طور بالقوه به افزایش سن به عنوان یک عامل خطر اصلی برای COVID-19 کمک می کند.

نوع Omicron

مطالعات بسیار اخیر نشان داده اند که نوع omicron برای ورود به سلول های میزبان نیازی به TMPRSS2 ندارد و این ممکن است کاهش شدت بیماری مرتبط با عفونت omicron را توضیح دهد. از سوی دیگر، نوع قبلی دلتا – که هنوز در برخی از نقاط جهان در گردش است – به شدت به پروتئین میزبان وابسته است، و انواع بعدی SARS-CoV-2 نیز ممکن است از TMPRSS2 برای ورود به سلول استفاده کنند. پروفسور استرنبرگ گفت: “این بدان معنی است که نوع rs12329760 TMPRSS2 محافظت بیشتری در برابر برخی از انواع ویروس ارائه می دهد، اما نه برخی دیگر، و آنتی ویروس هایی که پروتئین میزبان را هدف قرار می دهند ممکن است فقط برای عفونت هایی با انواع متکی به TMPRSS2 کار کنند.”

دکتر دیوید همچنین تأکید کرد: «به یاد داشته باشید که برخی از افراد مبتلا به نوع rs12329760 TMPRSS2 هنوز به اندازه کافی بیمار بودند که در بیمارستان بستری شوند و مطمئن‌ترین و مطمئن‌ترین راه برای محافظت در برابر شدید COVID-19 واکسیناسیون است.


به نظر می رسد تقویت کننده های COVID-19 و برخی داروها omicron را خنثی می کنند


اطلاعات بیشتر:
آلسیا دیوید و همکاران، یک نوع رایج TMPRSS2 اثر محافظتی در برابر COVID-19 شدید دارد. تحقیقات جاری در طب ترجمه (2022). DOI: 10.1016/j.retram.2022.103333

ارائه شده توسط امپریال کالج لندن

نقل قول: یک تفاوت ژنتیکی بر احتمال عفونت شدید COVID-19 تأثیر می‌گذارد (2022، 10 فوریه) بازیابی شده در 11 فوریه 2022 از https://medicalxpress.com/news/2022-02-genetic-difference-affects-likelihood-severe.html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به غیر از هرگونه معامله منصفانه به منظور مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.