[ad_1]

محققان ممکن است به درمان دیابت نوع 1 نزدیک باشند

کارشناسان می گویند، علم می تواند به خوبی در راه درمان دیابت نوع 1 باشد، زیرا محققان درمان های پیوندی را که برای بازگرداندن توانایی بیماران برای تولید انسولین طراحی شده است، بهبود می بخشند.

حداقل یک بیمار – یک مرد 64 ساله از اوهایو به نام برایان شلتون – اکنون می تواند به طور خودکار سطوح انسولین و قند خون خود را بدون نیاز به دارو، پس از پیوند سلول های بنیادی آزمایشی پانکراس کنترل کند.

درمان شلتون یک درمان کامل نیست. او باید دوز سنگینی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف کند تا بدنش پیوند را پس نزند و آن داروها خطرات سلامتی خود را دارند.

سانجوی دوتا، مدیر ارشد علمی JDRF International گفت: اما درمان ایجاد شده توسط Vertex Pharmaceuticals می‌تواند تسکین فوری هزاران نفر را که برای پیوند پانکراس در صف هستند، فراهم کند، زیرا دیابت نوع 1 آن‌ها به حدی رسیده است که تهدیدکننده زندگی است.

برخی از این افراد چندین بار در ماه از شوک هیپوگلیسمی رنج می برند و در اورژانس فرود می آیند، در حالی که برخی دیگر نسبت به تزریق انسولین یا سایر داروهای دیابت که به زنده ماندن آنها کمک کرده است مقاومت نشان داده اند.

دوتا گفت: «امروزه احتمالاً 5000 تا 10000 نفر یا بیشتر برای پیوند پانکراس یا جزایر آماده شده اند، اما به دلیل کمبود عرضه، آن را دریافت نمی کنند.

دکتر یوگیش کودوا، محقق دیابت نوع 1 در کلینیک مایو در روچستر، مین گفت که محققان قصد دارند نسل اول درمان شلتون را روی 17 نفر آزمایش کنند تا شروع به جمع آوری داده های کوتاه مدت و بلندمدت در مورد ایمنی و اثربخشی کنند.

او گفت: “هدف اول انجام این کار در چندین مرکز است. آنها در این مرحله فقط یک بیمار را گزارش کرده اند.” آنها می خواهند 17 نفر را انجام دهند و احتمالاً در همه 17 نفر رویکرد یکسانی دارند.”

دوتا و کودوا گفتند که Vertex و سایر شرکت‌های داروسازی نیز به سمت نسل بعدی پیش می‌روند و به دنبال راه‌هایی برای بهبود بیشتر این درمان‌های سلول‌های بنیادی هستند تا به سرکوب سیستم ایمنی کمتری نیاز داشته باشند – یا حتی به هیچ‌وجه.

دیابت نوع 1 زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن علیه سلول های لوزالمعده که انسولین تولید می کنند به نام سلول های بتا می چرخد. هنگامی که سلول های بتا به اندازه کافی از بین رفته اند، علائم دیابت ظاهر می شود و می تواند در کوتاه مدت شدید شود.

بنابراین، این پیوند سلول های بنیادی نه تنها باید بر اختلال خود ایمنی که باعث دیابت نوع 1 شده است، غلبه کند، بلکه باید بر پاسخ ایمنی که باعث می شود بدن به عنوان مهاجم خارجی تلاش کند پیوند را رد کند، غلبه کند.

به گفته کارشناسان، دو رویکرد تحت بررسی شامل پوشاندن سلول های پیوندی در یک کپسول است که از آنها در برابر سیستم ایمنی محافظت می کند.

دوتا و کودوا گفتند که این کپسول‌ها به مواد مغذی و اکسیژن اجازه ورود و تغذیه سلول‌ها را می‌دهند، اما از حمله سلول‌های بزرگ‌تر سیستم ایمنی به پیوندها جلوگیری می‌کنند.

کودوا گفت، متأسفانه، یک کارآزمایی بالینی توسط شرکت داروسازی ViaCyte که شامل سلول‌های کاملاً محصور شده در زیر پوست کاشته شده بود، موفقیت آمیز نبود.

کودوا گفت که رویکرد دوم ViaCyte با استفاده از سلول‌های نیمه محصور شده نیز خوب پیش نرفت. تولید انسولین به اندازه کافی قوی نشد که برای بیماران مفید باشد، آنها همچنین به داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی برای محافظت از پیوندهای آسیب پذیر خود نیاز داشتند.

کودوا در مورد آزمایشات ViaCyte گفت: «اگر این دو مقاله را بخوانید، آنها از نظر تغییر انسولین افراد و تغییر زندگی افراد بسیار کم عمل کردند.

با این حال، شرکت ها از رویکرد کپسولی دست برنداشته اند.

ViaCyte به روش خود ادامه می دهد و Vertex گفته است که قصد دارد در سال جاری درخواستی را با تنظیم کننده های فدرال برای آزمایش ایمپلنت کپسوله شده خود ارسال کند.

اما ViaCyte در حال بررسی راه سومی برای محافظت از پیوند سلول های بنیادی است – ویرایش ژنی که به سلول های بتا جدید کمک می کند تا از شناسایی توسط سیستم ایمنی فرار کنند.

دوتا گفت: «شما سلول‌های بتای تولیدکننده انسولین را مصرف می‌کنید و حدود هفت، هشت یا نه ژن را به هم می‌زنید. سرهم‌کردن با ژن‌ها به هیچ وجه تولید انسولین را به خطر نمی‌اندازد، اما باعث می‌شود که سلول‌ها از سیستم ایمنی پوشیده یا استتار شوند.

طبق بیانیه ای از آرون کوالسکی، مدیر اجرایی JDRF، ViaCyte قصد دارد تا پایان سال یک آزمایش بالینی یک درمان با سلول های بنیادی ویرایش شده ژنی برای دیابت نوع 1 را آغاز کند.

دوتا گفت که “به شدت” از هر سه رویکرد برای درمان حمایت می کند.

وی گفت: ما بودجه قابل توجهی در سطل سوم ویرایش ژن و اصلاح ژن داریم، زیرا آینده در اینجاست. ما نمی دانیم که کدام یک اول به خط پایان می رسد. ما نمی دانیم کدام یک از آنها امن ترین خواهد بود.

کودوا گفت که ممکن است حداقل سه تا چهار سال – شاید بیشتر – بگذرد تا به اندازه کافی در مورد درمان با سلول های بنیادی نسل اول شناخته شود تا بدانیم آیا این درمان طولانی مدت است یا نه، خیلی کمتر آن را در دسترس عموم قرار دهد.

او گفت: “چند سالی طول می کشد تا بفهمیم در این کار کجا هستیم، صادقانه بگویم.” “اولین [patient] خوبه ولی یکی بود ما باید بیشتر کار کنیم. اینجا کمی طول می کشد تا اینکه ما واقعا بدانیم.”


برنامه ریزی مجدد سلول های ایمنی بیمار برای بهبود پانکراس و بازیابی توانایی ساخت انسولین


اطلاعات بیشتر:
سی. باتلر و همکاران، معکوس کردن دیابت نوع 1 با جزایر مشتق از سلول های بنیادی: گامی نزدیک تر به رویا؟، مجله تحقیقات بالینی (2022). DOI: 10.1172/JCI158305

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده اطلاعات بیشتری در مورد دیابت نوع 1 دارد. پیتر

© 2022 HealthDay. تمامی حقوق محفوظ است.

نقل قول: محققان ممکن است به درمان دیابت نوع 1 نزدیک باشند (2022، 25 فوریه) بازیابی شده در 25 فوریه 2022 از https://medicalxpress.com/news/2022-02-diabetes.html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به غیر از هرگونه معامله منصفانه به منظور مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.



[ad_2]