[ad_1]

بارداری

اعتبار: دامنه عمومی Pixabay/CC0

امضایی که در سلول های گونه مادران و پدران نوزادان نارس یافت می شود ممکن است به انجام آزمایشی برای تعیین اینکه آیا بارداری ممکن است خیلی زود به پایان برسد کمک کند. چنین آزمایشی می تواند با هشدار دادن به ارائه دهندگان پزشکی در مورد نیاز به اقدامات مداخله زودهنگام، از تولدهای نابهنگام و اثرات متعدد سلامتی ناشی از آن بر نوزادان جلوگیری کند.

در مطالعه ای که در گزارش های علمی در 1 مارس، محققان بیش از 100 نشانگر زیستی اپی ژنتیکی را در مادران نوزادان نارس ثبت کردند که از مادران نوزادان حامله شده متمایز بود. پدرها نشانگرهای زیستی کمتری داشتند اما به اندازه کافی برای نشان دادن نقش احتمالی پدری در زایمان زودرس.

مایکل اسکینر، نویسنده ارشد، استاد دانشکده علوم زیستی دانشگاه ایالتی واشنگتن، گفت: امضایی که ما پیدا کردیم در تمام والدینی که تجزیه و تحلیل کردیم وجود داشت. “این احتمالا در نهایت منجر به یک آزمایش بسیار مفید می شود. ما از سلول های باکال استفاده کردیم که با سواب گونه جمع آوری می شوند. این بسیار غیر تهاجمی و انجام آن آسان است.”

اپی ژنتیک عوامل مولکولی و فرآیندهای اطراف DNA هستند که نحوه رفتار ژن ها را تعیین می کنند. در حالی که مستقل از توالی DNA، تغییرات اپی ژنتیکی، که می تواند ناشی از مواردی مانند قرار گرفتن در معرض مواد سمی، تغذیه نامناسب و مصرف الکل باشد، نیز می تواند ارثی باشد.

در این مطالعه، محققان دریافتند که نوزادان دختر نارس بیش از 100 مورد از این نشانگرهای زیستی را حمل می‌کنند که نشان می‌دهد تمایل به داشتن نوزاد نارس ممکن است منتقل شود. اسکینر گفت که این ظرفیت بین نسلی با این واقعیت که امضا در سلول های گونه یافت می شود نیز پشتیبانی می شود. اگر یک تغییر اپی ژنتیکی در اسپرم و تخمک وجود داشته باشد، نوزاد حاصل این تغییر را در تمام سلول‌های بدنش از جمله سلول‌های گونه‌اش خواهد داشت.

برای این مطالعه، محققان کمی پس از تولد نوزادان، از دو گروه سه‌گانه‌های مادر، پدر و نوزاد، سواب گونه گرفتند. در یک مجموعه 19 تایی، نوزادان نارس به دنیا آمدند و در گروه دیگر 21 تایی، نوزادان به ترم منتقل شدند. تجزیه و تحلیل اپی ژنتیک امضا را در مادران، پدران و نوزادان نارس دختر نشان داد، اما در نوزادان نارس پسر هیچ‌یک از آنها وجود نداشت.

این یک مطالعه “اثبات مفهوم” است و محققان خاطرنشان می کنند که گام بعدی آزمایش این موضوع با تعداد بیشتری از والدین و فرزندان است.

تولد زودهنگام قبل از هفته 37 بارداری می تواند برای نوزادان کشنده باشد و بسیاری از کسانی که زنده می مانند با انبوهی از مشکلات سلامتی مواجه می شوند که برخی از آنها می توانند کل زندگی آنها را دنبال کنند، از جمله ناتوانی های شناختی و مشکلات قلبی عروقی. عوامل خطر زیادی وجود دارد که می‌تواند باعث زایمان زودرس شود، مانند بارداری دوقلو یا چند قلو و وضعیت فشار خون بالا که به عنوان پره‌کلامپسی شناخته می‌شود – اما برخی از زایمان‌های زودرس غیرمنتظره هستند. اسکینر گفت که انجام یک آزمایش تشخیصی در ترم اول بارداری می تواند به مراقبین اجازه دهد تا اقداماتی را برای به تاخیر انداختن یا جلوگیری از زایمان زودرس انجام دهند.

آزمایشگاه اسکینر قبلاً مطالعاتی را بر روی سایر نشانگرهای زیستی بالقوه اپی ژنتیک، از جمله یکی برای اوتیسم و ​​آرتریت روماتوئید منتشر کرده است که راه را برای درمان زودتر هموار می کند.

اسکینر می گوید: «اگرچه ممکن است نتوانیم مشکل را برطرف کنیم، اما اگر بدانیم که به دلیل این تشخیص ها ایجاد می شود، می توانیم آن را درمان کنیم. این می تواند به انتقال از طب ارتجاعی به طب پیشگیرانه کمک کند.»

علاوه بر اسکینر، نویسندگان مشترک این مقاله عبارتند از پل وینچستر در دانشگاه ایندیانا و همچنین اریک نیلسون و دانیل بک از WSU.


مطالعه نشان می دهد که خطر زایمان زودرس به شدت با پره اکلامپسی مرتبط است


اطلاعات بیشتر:
بیومارکرهای زیستی اپی ژنتیک سلول باکال تولد زودرس برای تسهیل پزشکی پیشگیرانه، گزارش های علمی (2022). DOI: 10.1038/s41598-022-07262-9

ارائه شده توسط دانشگاه ایالتی واشنگتن

نقل قول: نشانگرهای زیستی اپی ژنتیکی جدید دریافتند که به طور بالقوه زایمان زودرس را پیش بینی می کنند (2022، 1 مارس) در 1 مارس 2022 از https://medicalxpress.com/news/2022-03-epigenetic-biomarkers-potentially-preterm-birth.html بازیابی شده است.

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به غیر از هرگونه معامله منصفانه به منظور مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.



[ad_2]