آخرین مطالب

“حس دژاوو”: سایر قربانیان زایمان می گویند شروزبری یک بار نیست | NHS


سارا هاوکینز به سختی می‌توانست به عکس‌های خانواده‌های آسیب‌دیده از رسوایی زایمان شروزبری نگاه کند، زیرا آنها به بررسی مهم این هفته پاسخ دادند.

هاوکینز که دخترش هریت، نه ساعت پس از مرگ، در پایان یک زایمان شش روزه در بیمارستان شهر ناتینگهام در سال 2016، مرده به دنیا آمد، گفت: «حتی دیدن آن عکس‌ها بسیار سخت است، زیرا می‌توانم احساسات آنها را احساس کنم».

«از بین بردن تمام احساسات، [the Shrewsbury report] مثل کپی و پیست ناتینگهام بود. اینجا ما بچه های مرده داریم، مادران آسیب دیده داریم، بچه های کم اکسیژن داریم. این کاملاً وحشتناک است.»

اتفاقی که در شروزبری و تلفورد افتاد بدترین رسوایی زایمان در تاریخ NHS محسوب می شود. اما در ناتینگهام و ایست کنت، جایی که نارسایی‌های مراقبت‌های زایمانی نیز شناسایی شده‌اند، خانواده‌ها هنوز منتظرند تا ابعاد کامل مشکل را دریابند.

بررسی خدمات زایمان در بیمارستان‌های دانشگاه ناتینگهام NHS در حال انجام است و تعداد خانواده‌ها در عرض چند هفته از 84 به 387 افزایش می‌یابد.

هاوکینز گفت: “ما یک گروه خصوصی در فیس بوک فقط برای پشتیبانی همتایان داریم و بیش از 103 نفر داریم.” اگر ناتینگهام در مقیاس شروزبری نباشد، بیشتر خواهد بود. این فقط کاملاً وحشتناک است. و فکر می‌کنم خیلی‌ها در آنجا حاضر خواهند شد و می‌گویند: “خدای من، من تنها نبودم.”

پس از اینکه مشخص شد تعدادی از نوزادان پس از دریافت آنچه که خانواده‌هایشان می‌گویند مراقبت ضعیف بود جان خود را از دست داده‌اند، تراست بنیاد NHS دانشگاه بیمارستان‌های ایست کنت، موضوع بررسی مراقبت‌های زایمانی آن به دستور دولت به رهبری دکتر بیل کرکوپ است.

بسیاری از بررسی Ockenden بسیار طنین انداز است. برخورد با آن بسیار دردناک است. کارکنان ادامه دادند که او مداخله پزشکی را رد کرده است، که او آن را رد می کند.

جیمز تیتکام
جیمز تیتکامب پسرش جاشوا را از دست داد: “از شباهت این یافته ها شگفت زده شدم.” عکس: جوئل گودمن/LNP

«روشی که در آن من برای آنچه اتفاق افتاد سرزنش شدم، کار بسیار دشواری بود. اما اینکه یاد بگیریم بسیاری از مردم همان چیزی را تجربه کرده اند، تکان دهنده است.» “در مورد این که بفهمید هیچ یک از اتفاقات وحشتناکی که برای شما افتاده است، نوع خاصی از وحشت وجود دارد.”

خواندن بررسی Ockenden همچنین برای خانواده‌هایی که در سال 2015 تحت تأثیر تحقیقات Morecambe Bay قرار گرفتند، سخت بود، که نشان داد خدمات زایمان در سال‌های 2004-2013 تحت تأثیر فرهنگ انکار، تبانی و بی‌کفایتی قرار گرفته است.

جیمز تیتکامب، پسرش جاشوا در سال 2008 پس از اینکه کارکنان بیمارستان نتوانستند علائم عفونت را برای تقریبا 24 ساعت تشخیص دهند، گفت: “من احساس بسیار زیادی از دژاوو و غم و ناامیدی داشتم.” “من واقعاً از اینکه این یافته ها چقدر شبیه هستند شگفت زده شدم.”

او گفت که از دیدن همان مشکلات برجسته شده در گزارش مورکامب بی که هنوز در جاهای دیگر گزارش می شود، ناامید شده است و گفت که مردم اگر فکر می کردند تراست های مورد بررسی «یکباره منحصر به فرد» هستند «فقط خودشان را مسخره می کنند».

او گفت: «مشکل مورکامب بی، فکر می‌کنم، این بود که گرایشی وجود داشت که آن را به‌عنوان یک‌بار رد کرد. «این نیاز به تغییر کل سیستم را کاهش داد. ما نباید اکنون با شروزبری و تلفورد چنین اشتباهی را مرتکب شویم. یا دوباره به اینجا برمی گردیم.»

تیتکام گفت که در حالی که از زمان تحقیقات مورکامب بی بهبودهایی صورت گرفته است و داده‌های ONS نشان می‌دهد که مرده‌زایی و مرگ و میر نوزادان کاهش یافته است، باید کارهای بیشتری انجام شود، و خانواده‌ها نسبت به اینکه آیا گزارش Ockenden منجر به تغییر پایدار خواهد شد ابراز تردید کردند.

نگاه کردن به اوکندن و فکر کردن، “اوه خدای من، چک لیست تغییرات کافی نیست” زیاد لازم نیست. گیتوس می‌پرسد چگونه می‌توانید یک تغییر فرهنگی کاملاً متفاوت را در نگرش‌ها جاسازی کنید؟ “کارکن کافی وجود ندارد، و کارکنانی که در آنجا هستند آنقدر ترسیده اند که نمی توانند درخواست کمک کنند یا نگرانی هایی را مطرح کنند. این باعث نمی شود که من خیلی امیدوار باشم.»

هاوکینز گفت: “از ناتینگهام، تجربه خود ما این است که آنها می گویند که تغییر خواهند کرد، اما این کار را نمی کنند. این همه سالهاست که ادامه دارد، همان چیزهایی است که برجسته و برجسته می شود.

ما گروه رو به رشدی از خانواده های داغدیده و آسیب دیده هستیم و مردم داستان هایی را تعریف می کنند که حتی نمی توانیم باور کنیم. ما نمی دانیم عدالت چیست اما احساس می‌کنم شاید به جایی می‌رسیم که بالاخره مردم به حرف‌های ما گوش می‌دهند.»

سخنگوی بیمارستان‌های دانشگاه ناتینگهام گفت: «ما می‌خواهیم صمیمانه عذرخواهی خود را از آقا و خانم هاوکینز به دلیل عدم موفقیت در مراقبت‌های مربوط به زایمان هریت تکرار کنیم. برنامه بهبود زایمان ما تعدادی پیشرفت را معرفی کرده است، از جمله آموزش و نظارت بهتر با تمرکز مجدد بر استخدام و نگهداری ماماها و تیم های زایمان برای اطمینان از ارائه بهترین خدمات ممکن به هر خانواده تحت مراقبت خود.

تراست بنیاد NHS دانشگاه بیمارستان‌های شرق کنت گفت: «ما قبول داریم که می‌توانستیم کارهای بیشتری برای پاسخگویی انجام دهیم [Helen Gittos’] آرزو می کند و تا حد امکان به او کمک می کند در یک محیط آرام و کم خطر زایمان کند.