آخرین مطالب

مطالعه نشان می‌دهد داروهایی که در آزمایش‌های سرطان امیدوارکننده هستند، جای زخم اسکلرودرمی را کاهش می‌دهند


دارو

اعتبار: Unsplash/CC0 دامنه عمومی

یک مطالعه جدید نشان می دهد که داروهای اپی ژنتیکی که در آزمایشات سرطان نویدبخش بوده اند، به طور قابل توجهی جای زخم را در سلول های بیماران مبتلا به اسکلرودرمی، یک بیماری خودایمنی لاعلاج و تهدید کننده زندگی، کاهش می دهند.

اسکلرودرمی یک بیماری مزمن است که سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار می دهد و باعث ایجاد بافت های اسکار مانند در پوست و اندام های داخلی می شود که به عنوان فیبروز شناخته می شود. این فرآیند زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های تشکیل‌دهنده بافت همبند، به نام فیبروبلاست، کلاژن زیادی تولید می‌کنند که باعث سفت شدن پوست و اندام‌های بیماران می‌شود و در نتیجه آسیب بافتی و نارسایی اندام‌ها ایجاد می‌شود.

در یک مطالعه اخیر، محققان پزشکی میشیگان بر BET ها تمرکز کردند، پروتئین هایی که بیان ژن را با اتصال به تغییرات روی پروتئین هایی که DNA در اطراف آنها پیچیده می شود، تنظیم می کنند، فرآیندی که به آن تنظیم اپی ژنتیکی می گویند. داروهایی که BET ها را هدف قرار می دهند، به ویژه یک ایزوفرم به نام BRD4، توسط شرکت های دارویی مختلف برای درمان سرطان ساخته شده است.

نتایج منتشر شده در JCI Insight نشان می دهد که داروهای مهارکننده BRD4 که نقش مهمی در سرطان دارد، بر فیبروز در اسکلرودرمی نیز تأثیر می گذارد. محققان مهارکننده های BRD4 را بر روی فیبروبلاست های پوستی بیماران اسکلرودرمی و در مدل های موش فیبروز پوستی آزمایش کردند. آنها دریافتند که این درمان باعث توقف زخم در سلول های مشتق شده از انسان و در حیوانات می شود.

مهارکننده های مورد استفاده توسط محققان پزشکی میشیگان در مطالعات پیش بالینی برای درمان سرطان های مختلف امیدوار کننده بوده است. به طور خاص، یک داروی مورد استفاده در مطالعه اخیر، به نام AZD5153، در مرحله یک کارآزمایی بالینی برای سارکوم و لنفوم در حال آزمایش است.

Pen-Suen Tsou (الیزا)، نویسنده ارشد مقاله و محقق روماتولوژی در میشیگان میشیگان گفت: از طریق این مطالعه، ما دسته جدیدی از داروهای اپی ژنتیک را کشف کرده ایم که می توانند در فیبروز اسکلرودرمی استفاده شوند. “اگر بتوانیم این داروها را تغییر کاربری دهیم و آنها را با سرعت بیشتری توسعه دهیم، می‌توانیم تسکین سریع‌تری برای بیمارانی که با علائم ناتوان‌کننده این بیماری خودایمنی دست و پنجه نرم می‌کنند فراهم کنیم. این فرآیند معمولاً حدود 10 سال طول می‌کشد، اما بیماران ما نمی‌توانند تا این حد صبر کنند.”

این مطالعه یک تلاش مشترک با برنامه اسکلرودرمی پزشکی میشیگان است. تیم Tsou همچنین دریافتند که یک پروتئین سیگنال‌دهنده کلسیم به نام CaMKII بر فیبروز در اسکلرودرمی تأثیر می‌گذارد که محققان قبلاً آن را مشاهده نکرده بودند.

تسو گفت: «در حال حاضر، ما در حال انجام برخی مطالعات بعدی هستیم تا ببینیم آیا مهارکننده‌های این پروتئین می‌توانند از ایجاد اسکار برای اسکلرودرمی جلوگیری کنند یا خیر. “این یک مسیر کاملاً جدید را برای ما باز می کند تا هدف جدیدی برای این بیماری ارائه دهیم.”


مهار پروتئین سرطان زا می تواند از فیبروز اسکلرودرمی جلوگیری کند


اطلاعات بیشتر:
Sirapa Vichaikul و همکاران، مهار هیستون‌خوان‌های خارج از انتهای برمودومین، فیبروز پوست را در مدل‌های تجربی اسکلرودرمی کاهش می‌دهد. JCI Insight (2022). DOI: 10.1172/jci.insight.150871

ارائه شده توسط دانشگاه میشیگان

نقل قول: مطالعات نشان می‌دهد که داروهایی که در آزمایش‌های سرطان نویدبخش اسکار اسکلرودرمی هستند، (۲۰۲۲، ۹ مه) بازیابی شده در ۹ مه ۲۰۲۲ از https://medicalxpress.com/news/2022-05-drugs-cancer-trials-scarring-scleroderma.html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به غیر از هرگونه معامله منصفانه به منظور مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.