آخرین مطالب

نقد و بررسی Zero by Jeremy Hunt – این به ضرر خواهد بود | کتاب سلامت، ذهن و بدن


Oدر آخر هفته بسیار سرد اکتبر 2015، دیدگاه‌های 20000 پزشک جوان که در راهپیمایی ما در خیابان داونینگ یخ می‌زدند، در یک پلاکارد فراموش‌نشدنی محصور شد. در آن نوشته شده بود: «شاید من متخصص زنان نباشم، اما وقتی یک هانت را می بینم، شکار را می شناسم.»

هیچ وزیر بهداشت دیگری در تاریخ NHS حرفه پزشکی را به اندازه طولانی‌ترین کارمند خود خشمگین نکرده است. جرمی هانت در طول شش سال تصدی خود از سال 2012 تا 2018، کاهش فاجعه بار استانداردهای NHS، درد ناشی از ریاضت بودجه سال به سال، تعهدات ناکام برای افزایش تعداد نیروی کار NHS (آن 5000 پزشک عمومی اضافی که او قول داده بود، رهبری کرد. تحویل تا سال 2020 در واقع به 1425 کاهش یافت کمتر پزشکان عمومی) و از همه بدنام تر، یک سری اعتصابات بی سابقه توسط پزشکان جوان NHS.

به‌عنوان یک پزشک جوان و برجسته، احساسات ضد هانت در خانواده‌ام به حدی رسید که دختر سه ساله‌ام در آن زمان، با دیدن مردی بلندقد که وارد بیمارستانی می‌شد که در آن کار می‌کردم، یک بار فریاد زد: «مامان! جرمی هانت وارد بیمارستان شما می شود. گفتم: اوه عزیزم. “شما فکر می کنید من باید چه کار کنم؟” «به دنبالش برو و سرش را جدا کن.» این زمان‌های فوق‌العاده و وحشتناکی بود.

حتی امروز، شش سال پس از پایان مشمئز کننده اختلاف (هانت قرارداد جدید منفور خود را به درستی تحمیل کرد)، به طور اتفاقی در آشفتگی پزشکان اشاره کردم که او کتابی در مورد همه چیز درباره ایمنی بیمار نوشته است، باعث ایجاد رگبار از نظر آناتومیکی شد. محرک قوی صفر، کتاب جدید مورد نظر، زیرنویس شده است حذف آسیب و تراژدی قابل پیشگیری در NHS. جاه طلبی آن قابل ایراد نیست:صفر هانت می نویسد: کتابی است در مورد اینکه چگونه NHS می تواند تعداد مرگ و میرهای قابل اجتناب را به صفر برساند و در این فرآیند در هزینه ها صرفه جویی کند، عقب ماندگی ها را کاهش دهد و شرایط کاری را بهبود بخشد. «ارائه ایمن‌ترین و با کیفیت‌ترین مراقبت‌ها در NHS پس از همه‌گیری می‌تواند لحظه 1948 ما باشد.»

اگر من این را درست خوانده باشم، هانت می گوید که طرح او برای خدمات بهداشتی آنقدر رادیکال است که ممکن است ارائه مراقبت های بهداشتی برای عموم مردم بریتانیا را به طور چشمگیری دگرگون کند که شروع NHS در سه چهارم قرن پیش. که یک سوال نسبتا واضح را ایجاد می کند. با توجه به اینکه او طولانی‌ترین وزیر بهداشت در تاریخ NHS بود، چرا او دیدگاه خود را در دوران ریاست جمهوری به جای منتظر ماندن برای نوشتن در مورد آن، تحمیل نکرد؟

اعتصاب پزشکان جوان در خارج از بیمارستان سنت توماس لندن، در آوریل 2016.
اعتصاب پزشکان جوان در خارج از بیمارستان سنت توماس لندن، در آوریل 2016. عکس: کریس رتکلیف/گتی ایماژ

هانت استدلال می‌کند که سعی کرده دقیقاً این کار را انجام دهد. ایمنی بیمار سال ها شعار او بوده است. او می نویسد به طور خاص، او می خواهد 150 مرگ قابل اجتناب را که هر هفته در NHS رخ می دهد، از بین ببرد. بر خلاف مرگ و میر ناشی از بیماری هایی مانند سرطان یا بیماری قلبی، اینها از اشتباهات اولیه پزشکی ناشی می شوند. رفع خطاها و ”هر یک از آنها بلافاصله قابل پیشگیری است. ما منتظر درمان معجزه آسا نیستیم. در صورت رعایت بهترین روش، می‌توان آنها را همین الان متوقف کرد.»

با چنین چارچوبی، این یک استدلال دستگیر کننده است. هانت توضیح می دهد. او توضیح می دهد که از نظر تاریخی فرهنگ NHS مبهم و گریزان بوده است. هنگامی که افشاگران سعی می کنند نگرانی های ایمنی بیمار را مطرح کنند، به جای گوش دادن به آنها، امانت های NHS آنها را از بین می برند. در بدترین موارد – و هانت نمونه‌های متعددی از مرگ‌های نوزادان و عدم مراقبت‌ها را با جزئیات دردناک و دلخراش توصیف می‌کند – بستگان داغ‌دیده می‌توانند سال‌ها در حال مبارزه باقی بمانند، زیرا مؤسسات NHS به صفوف نزدیک می‌شوند و تخلفات خود را پنهان می‌کنند. بنابراین، آنچه در مراقبت های بهداشتی به شدت مورد نیاز است، یک بازنگری اساسی فرهنگی است. هانت استدلال می کند که مهمتر از همه، ما به رک بودن، فرهنگ بدون سرزنش و عزم صادقانه برای برخورد با هر اشتباهی به عنوان فرصتی برای یادگیری نحوه عملکرد بهتر دفعه بعد نیاز داریم.

متأسفانه، من کاملاً موافقم. نگران‌کننده‌تر، در حین تحقیق درباره این کتاب، هانت با من تماس گرفت تا از او بپرسد که آیا می‌تواند در مورد اینکه در بحث دکتر جوان اشتباه کرده است صحبت کند. در کمال تعجب، او نشست و در واقع گوش داد، حتی وقتی به او گفتم که تظاهر به مردم می‌تواند یک «NHS هفت روزه» ایمن‌تر را بدون افزایش تعداد پزشکان بسازد، نه تنها نادرست، بلکه «کاملاً احمقانه» بود. صفربه نظر می رسد، کتابی متفکرانه، جدی و خوش نوشته است که به موضوعی بسیار مهم می پردازد. در یک سطح، هانت به وضوح تحت تأثیر مراقبت ضعیف از بیمار قرار گرفته است. او بارها و بارها نشستن با افرادی را توصیف می کند که داستان های تلخی را به اشتراک می گذارند که باعث می شود اشک او در بیاید. تصور اینکه جانشین او و مت هنکوک، قانون شکن بدنام قرنطینه، این کار را انجام دهد، سخت است.

اما این هم کار یک سیاستمدار تمام عیار است. نثر در یک کلام نرم کننده است. هانت به طرز اغواکننده‌ای روی سوابق سلامتی خود می‌چرخد و از حذف و حذف برای بازنویسی تاریخ استفاده می‌کند. برای مثال، او اصرار دارد که درست قبل از ترک پست خود با موفقیت در مورد “بزرگترین تک آهنگ” مذاکره کرده است [funding] افزایش سابقه NHS». اگرچه از نظر فنی درست است (تورم به تنهایی به معنای افزایش سالانه بودجه NHS است)، توافق پنج ساله برای افزایش بودجه سالانه 3.4 درصدی نتوانست تأثیر فلج کننده بودجه های ریاضتی را برطرف کند، حتی با میانگین و بلندمدت NHS همخوانی نداشت. بودجه از سال 1948 به میزان 7/3 درصد افزایش یافت و توسط اداره حسابرسی ملی به عنوان ناکافی و ناپایدار مورد انتقاد قرار گرفت. هانت در زمان ریاست جمهوری بر کندترین دوره سرمایه گذاری در NHS از زمان تأسیس آن نظارت داشت، واقعیتی که او آشکارا نادیده می گیرد.

آنچه از منظر خط مقدم ناامید کننده است، شکست هانت در تطبیق کلمات خوب خود در مورد صراحت با عمل است. من به عنوان کسی می نویسم که امسال تعداد زیادی از بیماران را دیده ام که در بدبختی جان خود را از دست داده اند. آنها روی چرخ دستی در راهروهای بیمارستان های غرق شده جان خود را از دست داده اند. از سرطان هایی که باید ماه ها پیش تشخیص داده می شد. در خون یا مدفوع خودشان چون پرستاران پاره پاره شده اند. در آمبولانس‌هایی که بیرون از A&E‌های پرجمعیت به دام افتاده‌اند. لیست ادامه دارد و ادامه دارد. مرگ‌های قابل اجتناب، وحشتناک و غیرقابل بخشش، نتیجه نه خطای پزشکی، بلکه ناشی از سیستمی است که دولت آن‌قدر کم بودجه و کم‌کارکنانه دارد که محکوم به کوتاه‌آمدن از آنچه بیماران استحقاق آن را دارند.

به طور خلاصه، انتخاب های سیاسی باعث مرگ و میرهای قابل اجتناب در اینجا، در حال حاضر، در هر بیمارستان NHS در کشور می شود. هانت این را می‌داند، اما تصمیم می‌گیرد آن را صدا نکند. احتمالاً او هنوز یک چشم به خیابان داونینگ دارد. و این چیزی است که در مورد رک بودن است. شما نمی توانید به طور قابل اعتمادی از شفافیت کامل حمایت کنید، در حالی که در زمانی که برای شما مناسب است، رک و راست هستید. یک قهرمان واقعی ایمنی بیمار می‌تواند به عنوان مثال در مورد آن صحبت کند همه انواع آسیب های بیمار، از جمله آسیب هایی که توسط حزب آنها در دولت وارد می شود.

راشل کلارک یک پزشک مراقبت های تسکینی است که جدیدترین کتاب او نفس گیر: داستان انسانی بریتانیا از کووید (Little, Brown) است.

صفر: حذف آسیب و تراژدی قابل پیشگیری در NHS توسط جرمی هانت توسط Swift Press (20 پوند) منتشر شده است. برای حمایت از نگهبان و مشاهده کننده نسخه خود را در guardianbookshop.com سفارش دهید. هزینه تحویل ممکن است اعمال شود