آخرین مطالب

بررسی اینکه چرا برخی از کودکان مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر با پیامدهای بدتری روبرو هستند


بچه سرطانی

اعتبار: Unsplash/CC0 دامنه عمومی

بر اساس یک مطالعه جدید که توسط محققان دانشکده پزشکی هاروارد انجام شد، کودکان مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر اگر از گروه‌های نژادی/قومی خاص بودند یا از بیمه دولتی به جای خصوصی برخوردار بودند، علیرغم اینکه در آزمایش‌های بالینی با پروتکل‌های استاندارد درمان می‌شدند، پیامدهای بدتری داشتند. دانا-فاربر/مرکز سرطان و اختلالات خونی کودکان بوستون.

این مطالعه نشان می‌دهد که بیماران جوان از جمعیت‌های به حاشیه رانده‌شده تاریخی یا از پس‌زمینه‌های کم درآمد، نرخ بقای پنج ساله ضعیف‌تری داشتند، حتی زمانی که پس از تشخیص نوروبلاستوما پرخطر، درمان اولیه یکسانی دریافت کردند.

Puja J. Umaretiya، همکار بالینی HMS در بخش اطفال در Dana-Farber/Boston Children’s گفت: «این یافته‌ها آنچه را که برای دهه‌ها در سطح جمعیت می‌دانستیم خلاصه می‌کند – کودکانی از گروه‌های به حاشیه رانده شده تاریخی کمتر احتمال دارد از سرطان جان سالم به در ببرند.

او گفت: “آنها لایه بعدی اساسی را به درک ما از تفاوت های نژادی و قومی در سرطان دوران کودکی اضافه می کنند، که ثبت نام در آزمایشات بالینی برای دستیابی به برابری نژادی و قومی در بقا کافی نیست.”

Umaretiya نتایج مطالعه را در نشست سالانه انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) در 3 تا 7 ژوئن 2022 ارائه می کند.

Umaretiya، نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «آزمایش‌های بالینی مراقبت‌های بسیار استاندارد شده را نشان می‌دهند، اما حتی در هنگام دریافت مراقبت در کارآزمایی‌های بالینی، کودکان مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر بر اساس نژاد، قومیت و اینکه آیا در فقر زندگی می‌کنند، نتایج یکسانی را تجربه نمی‌کنند. مطالعه.

این موضوع کلیدی است، زیرا تا کنون توجه گروه‌هایی که از لحاظ تاریخی به حاشیه رانده شده‌اند با این فرض که تفاوت‌های بقای افراد را کاهش می‌دهد، مورد توجه قرار گرفته است، اما داده‌های ما نشان می‌دهد که در اطفال، ثبت‌نام در کارآزمایی اولین قدم است، اما به وضوح کافی نیست. ”

نویسنده ارشد این مطالعه، کیرا بونا، استادیار اطفال HMS و انکولوژیست کودکان در Dana-Farber/Boston Children’s است که بر روی شناسایی تفاوت‌های پیامد فقر در سرطان دوران کودکی و ایجاد مداخلات برای کاهش این نابرابری‌ها تمرکز دارد.

“این تفاوت شدید نژادی/قومی در بقا علیرغم مشارکت در کارآزمایی بالینی ادامه می‌یابد، به وضوح نشان می‌دهد که کارآزمایی‌های سرطان شناسی کودکان باید مداخلات برابری سلامت را در بر گیرند. اگر یک جهش ژنی جدید برای افزایش خطر برای بیماران ثبت‌نام شده در کارآزمایی پیدا شود، انکولوژی کودکان در انجام این کار تردیدی نخواهد داشت. بونا گفت.

“همین فوریت باید در مورد این داده ها نیز صدق کند. ضروری است که انکولوژیست های کودکان شروع به آزمایش ارائه مراقبت های بهداشتی و مداخلات مراقبت های حمایتی در کارآزمایی های ما کنند، درست مانند داروهای جدید.”

این مطالعه نتایج را در 696 کودک بررسی کرد که در سه کارآزمایی بالینی گروه انکولوژی کودکان (COG) برای درمان نوروبلاستوما پرخطر ثبت نام کرده بودند.

نوروبلاستوما نوعی سرطان است که در بافت عصبی ایجاد می شود. اغلب در یکی از غدد فوق کلیوی شروع می شود، اما می تواند از گردن، قفسه سینه، شکم یا ستون فقرات نیز منشاء بگیرد.

بیماری پرخطر با سن، میزان گسترش بیماری و ویژگی های بیولوژیکی سلول های سرطانی تعریف می شود.

پیش آگهی بقای طولانی مدت همچنان چالش برانگیز است. درمان معمولاً ترکیبی فشرده از شیمی درمانی، جراحی، پیوند سلول های بنیادی، پرتودرمانی و ایمونوتراپی است.

از 696 بیمار در کارآزمایی های COG، 11 درصد اسپانیایی تبار، 16 درصد سیاه پوست غیر اسپانیایی، 4 درصد دیگر غیر اسپانیایی و 69 درصد سفید پوست غیر اسپانیایی بودند.

یک سوم از کودکان در معرض فقر خانوار ( تحت پوشش بیمه عمومی) بودند. 26 درصد در معرض فقر سطح همسایگی قرار داشتند (زندگی در کد پستی با فقر بالا که 20 درصد یا بیشتر از جمعیت زیر خط فقر فدرال زندگی می کنند).

نرخ بقای کلی پنج ساله بر اساس نژاد/قومیت متفاوت بود (47 درصد برای کودکان اسپانیایی تبار، 50 درصد برای سایر کودکان غیر اسپانیایی، 61 درصد برای کودکان سفیدپوست غیر اسپانیایی، و 63 درصد برای کودکان سیاه پوست غیر اسپانیایی).

پس از تعدیل عوامل مرتبط با بیماری، احتمال مرگ کودکان اسپانیایی تبار 1.8 برابر و سایر بیماران غیر اسپانیایی 1.5 برابر بیشتر از کودکان سفیدپوست غیر اسپانیایی بود.

نرخ بقای پنج ساله بیمارانی که فقط بیمه عمومی (نمایشی برای فقر خانوار) ​​داشتند، در مقایسه با 63 درصد برای سایرین بود. نرخ بقا نیز در کودکانی که در سطح فقر زندگی می‌کردند در مقایسه با 62 درصد برای سایرین کمتر بود (54 درصد).

Umaretiya گفت: “یکی از نقاط قوت راه ایجاد این مجموعه داده این است که ما توانایی بررسی مکانیسم های بالقوه ای را داریم که ممکن است این تفاوت های بقا را توضیح دهد.”

او گفت: «برای اولین بار، ما می‌توانیم بپرسیم که آیا گروه‌های خاصی تاخیر در درمان را تجربه کرده‌اند یا احتمالاً به دلیل نیازهای رقیب خانواده‌های ثانویه به فقر، شرکت در کارآزمایی را متوقف می‌کنند یا خیر.

مهم‌تر از همه، ما می‌توانیم شروع کنیم به آنچه که پس از عود اتفاق می‌افتد، زمانی که می‌دانیم درمان کمتر استاندارد می‌شود، که ممکن است این شانس را افزایش دهد که امتیازات نژادی، قومیتی یا اجتماعی-اقتصادی به برخی از خانواده‌ها کمک کند تا به درمان طولانی‌مدت دسترسی پیدا کنند. درک اینکه پس از عود چه اتفاقی می‌افتد، برای هدایت مداخلات برای بهبود تفاوت‌های بقا ضروری است، و ما هیجان‌زده‌ایم که این موضوع را در مرحله بعد انجام دهیم.”


ارتباط نژاد، قومیت و فقر با پیامدهای بدتر در کودکان تحت درمان با نوروبلاستوما پرخطر


اطلاعات بیشتر:
کنفرانس:conferences.asco.org/am/attend

ارائه شده توسط دانشکده پزشکی هاروارد

نقل قول: بررسی اینکه چرا برخی از کودکان مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر با نتایج بدتری مواجه می‌شوند (2022، 1 ژوئن) بازیابی شده در 2 ژوئن 2022 از https://medicalxpress.com/news/2022-06-exploring-children-high-risk-neuroblastoma-worse .html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به غیر از هرگونه معامله منصفانه به منظور مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.