آخرین مطالب

از هر 5 نفری که سال گذشته در آلبرتا به هنگام دریافت خدمات رفاهی کودکان جان باختند، 4 نفر بومی بودند


مدافعان و محققان از دولت آلبرتا می‌خواهند که سیستم رفاه کودکان را پس از مرگ بی‌سابقه تعداد کودکان، جوانان و بزرگسالان جوان در سال گذشته که از هر پنج نفر آنها بومی بودند، استعمارزدایی کند.

داده های استانی نشان می دهد که 49 نفر در حین دریافت خدمات مداخله کودکان در سال مالی 2021-22 جان خود را از دست داده اند که این بیشترین میزان در یک سال است. نسبت به سال قبل 15 نفر افزایش یافته است.

39 نفر از کسانی که جان خود را از دست دادند بومی بودند – بیشترین میزان مرگ از سال 2008-2009، و افزایش 16 مورد مرگ نسبت به سال قبل.

“[The deaths] ممکن است برای افرادی که بومی نیستند تعجب آور باشد.

“[Cultural genocide and assimilation] امروز بسیار واقعی است ادامه Scoop دهه شصت، مدرسه مسکونی هند، هنوز هم در حال انجام است.”

ارقام منتشر شده توسط خدمات کودکان آلبرتا شامل کودکان و جوانان خانواده هایی است که برای تعیین اینکه آیا مداخله لازم است یا خیر، ارزیابی می شوند. کسانی که در خانه می مانند در حالی که خانواده آنها خدماتی را برای حل و فصل مسائل مورد نگرانی دریافت می کنند. کسانی که تحت مراقبت قرار می گیرند، مانند خانه های خویشاوندی یا فرزندخواندگی؛ و جوانانی که از سیستم خارج شده اند و برای انتقال به بزرگسالی حمایت و کمک مالی دریافت می کنند.

داده‌ها شامل تفکیک تعداد افرادی که جان باخته‌اند بومی و غیربومی بوده‌اند و همچنین نحوه مرگ آنها را شامل می‌شود. ارقام نشان نمی‌دهند که چه کسی اولین ملت، متیس یا اینویت بود.

نحوه مرگ بیشتر کسانی که در سال گذشته جان خود را از دست دادند هنوز در انتظار بررسی از سوی دفتر بازرس ارشد پزشکی آلبرتا است، اما مرگ شش نفر از مردم بومی تاکنون تصادفی خوانده شده است.

مرگ چهار نفر دیگر توسط OCME بررسی نشد و نشان می‌دهد که این افراد ممکن است تحت مراقبت‌های پزشکی بوده باشند و پزشک معالج تشخیص داد که آنها به دلایل طبیعی فوت کرده‌اند.

مدافعان و کارشناسان به سی‌بی‌سی نیوز گفتند که همه‌گیری کووید-19 سلامت روانی و اعتیاد افراد را تشدید کرد – به‌ویژه آن‌هایی که به مواد افیونی معتاد بودند – و افراد و خانواده‌ها را تحت فشار و منزوی قرار داد، که همه اینها احتمالاً به مرگ بیشتر کودکان، جوانان و بزرگسالان جوان کمک کرده است.

تری پلتون، مدافع جدید کودک و نوجوان آلبرتا، در مصاحبه ای با سی بی سی نیوز گفت: «در مدت زمانی که بررسی می کردیم، اعدادی مانند این ندیده بودیم. پلتون جایگزین دل گراف مدافع سابق کودکان می شود که پس از 11 سال در این سمت در ماه مارس بازنشسته شد.

همه‌گیری باید محور اصلی باشد.»

در ماه آوریل، خدمات کودکان آلبرتا گزارشی منتشر کرد که در آن یافته‌های یک بررسی در مورد افزایش مرگ و میر کودکان در سال گذشته به تفصیل شرح داده شد. این گزارش به طور خاص روی مرگ و میر افراد بومی تمرکز نکرد، اما این گزارش به ارتباط بین همه گیری و مرگ و میر بیشتر اشاره کرد.

پلتون گفت که دفتر مدافع کودکان از جوانان گزارشی را در ماه های آینده منتشر خواهد کرد که تأثیر این همه گیری را بیشتر بررسی می کند.

فوگین موافق است که این بیماری همه‌گیر احتمالاً بر مردم و جوامع بومی تأثیر گذاشته است، اما می‌گوید که نرخ بالای مرگ و میر کنونی مردم بومی که خدمات مداخله کودکان را دریافت می‌کنند، پیوندهای عمیق‌تری با استعمار و نژادپرستی سیستمیک که مردم بومی برای نسل‌ها با آن مواجه بوده‌اند، دارد.

مردم بومی هنوز بیش از حد نشان داده شده اند: داده ها

کودکان و جوانان بومی برای دهه ها بیش از حد در سیستم رفاه کودکان حضور داشته اند.

Scoop دهه شصت و چیزی که برخی آن را می نامند اسکوپ هزاره – ادامه حذف سیستماتیک کودکان بومی، که منجر به نرخ بالاتر کودکان و نوجوانان در سیستم رفاه کودکان نسبت به دهه شصت شد – بسیاری را مجبور کرده است که دور از خانواده و اجتماع خود بزرگ شوند و در نتیجه با هویت فرهنگی خود قطع ارتباط کنند. .

فاگین گفت، آنهایی که در خانواده های سفیدپوست قرار داشتند نیز با مراقبانی بزرگ شدند که نمی توانستند واقعاً با تبعیض هایی که کودکان و جوانان ممکن است روزانه با آن مواجه می شدند همدلی کنند.

تقریباً 10100 کودک در یک ماه به طور متوسط ​​در سال گذشته خدمات مداخله کودکان دریافت کردند. آمار فصلی استان نشان می دهد. حدود دو سوم از این حجم پرونده مردم بومی بودند.

در سال گذشته در ماه گذشته حدود 8100 کودک و نوجوان تحت مراقبت بودند. داده ها نشان می دهد که بیش از 70 درصد آنها بومی بودند.

دولت استانی تخمین می زند که حدود 10 درصد از کودکان و جوانان در آلبرتا بومی هستند.

هدلی فریدلند، دانشیار حقوق دانشگاه آلبرتا با تخصص در حقوق بومی و رفاه کودکان، گفت: علاوه بر این، کودکان بومی تحت مراقبت با نتایج بدتر و نرخ مرگ و میر بالاتری نسبت به کودکان غیربومی برای مدت طولانی شناخته شده است.

فریدلند، که یکی از بنیانگذاران لژ قانون و حکومت بومی دانشگاه واکوتوین است، گفت: «در خدمات مداخله کودکان برای کودکان بومی باید کارهای متفاوتی انجام شود.

داده‌های استانی نشان می‌دهد که تا 30 ژوئن، هشت کودک، جوان و بزرگسال که خدمات مداخله کودکان در آلبرتا را دریافت کرده‌اند، تا کنون در سال مالی امسال جان باخته‌اند.

هفت نفر از آنها بومی بودند.

آلبرتا باید به جوامع بومی گوش دهد: پلتون

سخنگوی این وزارتخانه در بیانیه ای از طریق ایمیل به سی بی سی نیوز گفت که کاهش تعداد کودکان بومی تحت مراقبت یکی از اولویت های خدمات کودکان آلبرتا است.

گزارش آوریل شش اقدام جدید را که وزارت متعهد به انجام آن است، تشریح کرد. هیچ کدام به صراحت مردم بومی را مورد خطاب قرار ندادند، اما یکی مربوط به تقویت مراقبت از خویشاوندی بود – زمانی که کودک یا نوجوانی با یکی از بستگان بزرگ یا شخصی که “ارتباط قابل توجهی” با آنها دارد قرار می گیرد.

این وب سایت دولت آلبرتا می گوید که مراقبان خویشاوندی می توانند “هویت فرهنگی و عزت نفس مثبت کودک را راهنمایی و تقویت کنند.”

این گزارش می‌گوید ابتکارات دیگری هم‌اکنون در حال انجام است، از جمله مراقبان خویشاوندی که وقتی کودکی را نزد خود می‌سپارند، 900 دلار دریافت می‌کنند، تا حدی برای کمک به هزینه‌های غیرمنتظره مراقبت.

پلتون می‌گوید مراقبت از خویشاوندی محل خوبی برای شروع است، اما او می‌خواهد که جوامع بومی بتوانند از فرزندان خود مراقبت کنند – و استقلال لازم برای انجام کارها را متفاوت داشته باشند.

پلتون گفت: «ما سال‌هاست که همین کار را به شیوه‌ای استعماری انجام می‌دهیم.

“جوامع بومی بهترین چیز را برای فرزندانشان می خواهند. ما باید به آنچه آنها می گویند نیاز دارند گوش دهیم، نه اینکه به آنها بگوییم که فکر می کنیم به آنها نیاز دارند.”

سه سال پیش مجلس تصویب شد لایحه C-92، قانون فدرال سه سال پیش تصویب شد که صلاحیت مردم بومی را بر خدمات کودک و خانواده تأیید می کند. اما انتقال هنوز ادامه دارد.

در ژوئن، راخی پانچولی، منتقد خدمات کودکان NDP مخالف، از مت جونز، که در 21 ژوئن مسئولیت وزارت را بر عهده گرفت، خواست تا چگونگی حمایت از اجرای لایحه C-92 را توضیح دهد.

پانچولی در این ماه به سی بی سی نیوز گفت که نه او و نه برخی از آژانس های رفاه کودکان به طور مستقیم از جونز چیزی نشنیده اند.

اندرو ریث، دبیر مطبوعاتی جونز در ایمیلی به سی‌بی‌سی نیوز گفت، «خدمات کودکان» متعهد به همکاری با جوامع بومی برای ایجاد توافق‌هایی است که به آنها کمک می‌کند تا از اختیارات بیشتری برای خدمات کودک و خانواده برخوردار شوند.

او گفت که این وزارتخانه به همکاری با اولین ملل که می خواهند خدمات رفاهی کودکان را در اختیار بگیرند، و همچنین دولت فدرال، برای دستیابی به توافقنامه های هماهنگی که توسط رهبران بومی رهبری می شود، ادامه خواهد داد تا اطمینان حاصل شود که کودکان و جوانان بهترین مراقبت ممکن را دریافت می کنند.

در همین حال، پلتون می‌خواهد که مردم و جوامع بومی در مراقبت از کودکان، جوانان و بزرگسالان بومی نفوذ بیشتری داشته باشند و ارتباطات اجتماعی بیشتری وجود داشته باشد – از خانواده گرفته تا بزرگان و حافظان دانش.

فوگین، از دانشگاه مونت رویال، همچنین می‌خواهد جوامع بومی از خودمختاری بیشتری برخوردار شوند – اما آنها همچنین برای مراقبت صحیح از این جوانان به پول نیاز دارند.

فوگین گفت: «اگر اساساً با تأمین نکردن بودجه صحیح، جوامع را برای شکست آماده می‌کنید، نمی‌توانید انتظار داشته باشید که جوامع مستقل باشند و امکانات لازم برای موفقیت را داشته باشند».

او گفت همچنین، تا زمانی که این گذار انجام شود، سیاست های خدمات کودکان و معیارهای مورد استفاده برای ارزیابی جوانان و رشد آنها باید شروع به ترکیب جهان بینی های بومی کند.

فوگین همچنین پیشنهاد کرد، برای مثال، چیزی شبیه به گزارش‌های Gladue در سیستم عدالت کیفری ایجاد شود – اسنادی که تجربیات افراد بومی، از جمله چالش‌هایی را که به دلیل استعمار با آن‌ها مواجه می‌شوند، می‌بافند، که قضات باید قبل از تعیین حکم در نظر بگیرند.

این مکانیسم در نظر گرفته شده است تا سیستم عدالت کیفری را برای مردم بومی عادلانه تر کند.

بیش از 2 نفر از هر 5 نفری که فوت کردند بزرگسالان جوان بودند: داده ها

داده های استانی نشان می دهد که از رکورد 49 آلبرتایی که در سال مالی گذشته در حین دریافت خدمات مداخله کودکان جان خود را از دست دادند، 22 نفر بزرگسال جوان بودند که از حمایت و کمک مالی (SFA) برخوردار بودند.

موافقت نامه های SFA به افراد 18 تا 24 ساله ارائه می شود – اگرچه دولت آلبرتا سن واجد شرایط بودن را به 22 سال کاهش می دهد – که تحت مراقبت بوده اند اما از سیستم خارج شده اند. آنها قصد دارند به آن بزرگسالان جوان کمک کنند تا به بزرگسالی منتقل شوند.

داده ها نشان می دهد که تعداد افرادی که در این گروه جان خود را از دست داده اند از نظر تاریخی بسیار کم بوده است، اما شمارش از سال مالی 2019 افزایش یافته است.

فریدلند گفت: “این نشان دهنده شکاف در مراقبت است.”

در سال 2019، دفتر حمایت از کودکان و جوانان گزارشی را منتشر کرد که بزرگسالان جوانی را که از مراقبت از خدمات کودکان خارج می شدند، مورد بررسی قرار داد.

می‌گوید وقتی فردی ارتباطاتی مانند خانواده نداشته باشد و مشکلات سلامت روانی یا ناتوانی داشته باشد، تبدیل شدن به یک بزرگسال خودکفا بدون حمایت مالی و اجتماعی مناسب چالش‌برانگیزتر است.

فریدلند و پلتون هر کدام پیشنهاد می‌کنند که همه‌گیری COVID-19 – از طریق انزوای اجتماعی بیشتر ناشی از محدودیت‌های بهداشت عمومی، و بدتر شدن سلامت روان و اعتیاد – احتمالاً عامل مهمی در افزایش تعداد مرگ و میر در این گروه سنی بوده است.

مرگ و میر مواد افیونی در طول COVID-19 افزایش می یابد

مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد افیونی در طول این همه گیری افزایش یافته است. اکثر افرادی که در اثر مصرف بیش از حد مواد افیونی جان خود را از دست می دهند در اواخر دهه 20 یا 30 زندگی خود هستند. اطلاعات مواد و نظارت آلبرتا نشان می دهد.

گزارش خدمات کودکان آوریل می گوید مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد افیونی در بین افراد 18 تا 23 ساله از سال 2019 تقریباً دو برابر شده است.

در آن سال 625 نفر در آن گروه سنی جان باختند. اما این گزارش می گوید که از ژانویه 2021 تا اکتبر 2021، 1247 نفر در آن گروه سنی بر اثر مصرف بیش از حد مواد افیونی جان خود را از دست داده اند.

جوانان 18 تا 23 ساله دریافت کننده خدمات مداخله 0.6 درصد از جمعیت آن جمعیت را تشکیل می دهند. اما این گزارش می‌گوید که این افراد بالغ حدود 10 درصد از مرگ‌های ناشی از مواد افیونی را در آن گروه سنی از سال 2017 تا 2021 تشکیل می‌دهند.

داده‌های استانی نشان می‌دهد که از سال مالی 2018 نسبت به سال‌های گذشته خودکشی‌ها بیشتر بوده است.

بسیاری از مرگ‌های سال گذشته هنوز در انتظار بررسی توسط دفتر بازرسی ارشد پزشکی هستند، اما حداقل دو مورد خودکشی بوده‌اند.

پلتون محتاطانه خوشبین است که اوضاع برای جوانانی که حمایت می شوند بهبود یابد، و خاطرنشان می کند که آنها باید بتوانند بیشتر مردم را ببینند زیرا دولت آلبرتا محدودیت های COVID-19 خود را کنار گذاشته است.

این استان همچنین برنامه بزرگسالی انتقالی را راه‌اندازی کرد که علاوه بر پول، حمایت‌های دیگری مانند بررسی حضور با کارمند موردی و توسعه مهارت‌ها را نیز ارائه می‌دهد.

داده ها نشان می دهد که از 30 ژوئن، سه جوان دریافت کننده SFA جان خود را از دست داده اند.

13 کودک خردسال سال گذشته جان باختند: داده ها

داده ها نشان می دهد که سیزده کودک صفر تا پنج ساله در سال مالی گذشته جان خود را از دست دادند که دومین مرگ و میر در بین هر گروه سنی است. اما این در مقایسه با آمار مرگ و میر در سال‌های گذشته برابری می‌کند.

بر اساس گزارش خدمات کودکان که در ماه آوریل منتشر شد، بسیاری از مرگ‌ها را می‌توان به این گروه سنی نسبت داد که شکننده‌ترین گروه از نظر پزشکی است.

این گزارش نشان می دهد که همه گیری ممکن است این را تشدید کرده باشد. می‌گوید: اگر فردی – یا افرادی – در خانه‌ای وجود داشت که آزمایش کووید-19 او مثبت بود، مواقعی وجود داشت که کارکنان هنگام چک‌این‌های مجازی یا حضوری کودکان را نمی‌دیدند.

در این گزارش آمده است که خدمات کودکان آلبرتا متعهد به معرفی یک شناسایی زودهنگام برای کودکان صفر تا شش ساله و همچنین 16 و 17 ساله است تا به کارکنان و تیم‌ها اطلاع دهد که آیا کسی نیاز به توجه بیشتری دارد.

این گزارش می‌گوید که این وزارتخانه همچنین در حال اجرای یک مدل جدید نظارت بر پرونده است که هدف آن اولویت دادن به ایمنی کودکان، بهبود تصمیم‌گیری و ارائه آموزش و راهنمایی به کارکنان پرونده است.

پلتون اشاره کرد که برنامه اقدام بهزیستی کودکان و جوانان آلبرتا که در پایان ماه می منتشر شد، بر چگونگی تأثیر کووید-19 بر کودکان و جوانان متمرکز بود و 10 توصیه برای مراقبت بهتر از آن کودکان فهرست کرد.

پلتون گفت: “من امیدوار هستم، اما همه ما باید توجه داشته باشیم، زیرا جوانان نباید با نرخی که ما می بینیم بمیرند.”