آخرین مطالب

شیمی ایمونوتراپی به طور چشمگیری بقای بیماران نوروبلاستوما پرخطر را بهبود بخشید —


نرخ بقا برای کودکان مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر که در یک کارآزمایی بالینی بیمارستان تحقیقاتی کودکان سنت جود ثبت نام کرده بودند، حدود 20 درصد افزایش یافت که شامل یک آنتی بادی مونوکلونال جدید تولید شده در محل بود. این یافته ها امروز در مجله انکولوژی بالینی.

نوروبلاستوما سرطان سلول های عصبی نابالغ در سیستم عصبی سمپاتیک است. این تومور سالانه در حدود 700 نفر در ایالات متحده تشخیص داده می شود که اکثراً کودکان 5 ساله یا کمتر هستند. علیرغم درمان تهاجمی، تقریباً نیمی از بیماران مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر بر اثر بیماری خود می میرند.

نتایج یک کارآزمایی بالینی مرحله دوم سنت جود، نرخ بقای قابل توجهی بالاتری را برای بیماران تازه تشخیص داده شده گزارش کرد که درمان آنها شامل آنتی بادی مونوکلونال انسانی hu14.18K322A همراه با درمان استاندارد برای بیماری های پرخطر بود. بقای سه ساله بدون بیماری برای 64 کودکی که در این مطالعه ثبت نام کردند، 73.7 درصد بود. بقای کلی 86٪ بود.

وین فورمن، نویسنده اول و مسئول بخش انکولوژی، گفت: “من به مدت 30 سال نوروبلاستوما پرخطر را درمان کرده ام و هرگز چنین نتایجی را در بیماران در معرض خطر ندیده ام.” “این بهترین نتیجه منتشر شده تا به امروز برای بیماران مبتلا به نوروبلاستوما پرخطر، دوره است.”

فورمن گفت اگر یافته ها در یک کارآزمایی بالینی بزرگتر و چند مرکزی تأیید شود، شیمی ایمونوتراپی که در این تحقیق به تفصیل شرح داده شده است می تواند به درمان استاندارد برای بیماران مبتلا به بیماری های پرخطر تبدیل شود.

یک آنتی بادی مونوکلونال ضد GD2 با تفاوت

Hu14.18322A در آزمایشگاه برای اتصال آنتی بادی های GD2 روی سطح سلول های تومور نوروبلاستوما طراحی شد. اتصال، سلول های ایمنی را برای حمله و کشتن سلول های تومور جمع می کند. آنتی بادی مونوکلونال مورد استفاده در این مطالعه در Children’s GMP، LLC.، در پردیس سنت جود، با استفاده از فرآیندی که توسط دانشمندان در مرکز تولیدی پالایش شده بود، ساخته شد.

Hu14.18322A اولین آنتی بادی مونوکلونال نیست که برای درمان نوروبلاستوم طراحی شده است. آنتی بادی های GD2 در برخی از بافت های طبیعی از جمله سلول های سیستم عصبی محیطی یافت می شوند. برخلاف سایر آنتی بادی های مونوکلونال ضد GD2، hu14.18322A برای کاهش درد محدود کننده دوز و سایر عوارض جانبی درمان مهندسی شده است.

مطالعه فاز دوم شامل hu14.18K322A در طول درمان بود. این درمان شامل شیمی درمانی با دوز بالا، ایمونوتراپی با فاکتور محرک کلنی گرانولوسیت-ماکروفاژ و اینترلوکین 2، جراحی، پیوند سلول های بنیادی خون اتولوگ و پرتودرمانی بود. بیماران همچنین مواد افیونی را برای کنترل درد دریافت کردند. شواهد حاصل از این و مطالعات قبلی نشان می دهد که ترکیب hu14.18K322A با سایر ایمونوتراپی ها و شیمی درمانی با دوز بالا یک اثر هم افزایی دارد.

آیا دوز کلید است؟

Dinutuximab اولین آنتی بادی مونوکلونال ضد GD2 بود که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای درمان نوروبلاستومای پرخطر تایید شد.

بیماران در کارآزمایی بالینی مرحله دوم سنت جود دوزهای قابل توجهی بالاتر hu14.18K322A، حدود 2.5 برابر بیشتر از حداکثر دوز تایید شده dinutuximab دریافت کردند.

فورمن گفت: «از آنجایی که دینوتوکسیماب را نمی توان با دوز یکسان داد، یکی از سؤالات بی پاسخ این است که آیا نتایج بیمار در این مطالعه بسیار خوب بود زیرا hu14.18K322A آنتی بادی بهتری است یا به این دلیل که بیماران دوز بالاتری دریافت می کنند.

Hu14.18K322A متعلق به EMD Serono، یک بخش از Merck KGaA مستقر در آلمان است. آنتی بادی مونوکلونال برای استفاده بالینی در سنت جود ساخته شد. hu14.18K322A مورد استفاده در این کارآزمایی در Children’s GMP, LLC، یک مرکز در پردیس سنت جود که داروهای بیودارویی مانند آنتی بادی های مونوکلونال را تحت دستورالعمل های سختگیرانه فدرال تولید می کند، تولید شد.