آخرین مطالب

بررسی سال 2021: “ما این ویروس را در خطر خود دست کم می گیریم” |


وقتی در نوامبر مشخص شد که یک نوع کووید-19 که به سرعت در حال انتشار است، با نام حرف یونانی Omicron، دلیلی برای نگرانی است و ظاهراً خیلی سریعتر از آن شیوع پیدا کرده است، سازمان ملل را می‌توان به خاطر گفتن «به شما گفتم» بخشید. نوع غالب دلتا

اما در حالی که این ترس ها قابل درک بود، ورود Omicron نباید غافلگیر کننده باشد، با توجه به هشدارهای مداوم سازمان ملل مبنی بر اجتناب ناپذیر بودن جهش های جدید، با توجه به ناکامی جامعه بین المللی در تضمین این که همه، نه فقط شهروندان ثروتمند. کشورها، واکسینه شده اند.

تدروس آدهانوم گبریسوس، رئیس سازمان جهانی بهداشت، در اواسط دسامبر به خبرنگاران هشدار داد که Omicron “با سرعتی در حال گسترش است که در هیچ گونه قبلی ندیده‌ایم… مطمئناً تا کنون آموخته‌ایم که این ویروس را در خطر خود دست کم می‌گیریم.”


کارکنان مراقبت های بهداشتی در بیمارستانی در نیویورک، بیمار فوت شده بر اثر کووید-19 را به سمت آغاز همه گیری در ایالات متحده، در آوریل 2020، منتقل می کنند.

عکس سازمان ملل/ ایوان اشنایدر

کارکنان مراقبت های بهداشتی در بیمارستانی در نیویورک، بیمار فوت شده بر اثر کووید-19 را به سمت آغاز همه گیری در ایالات متحده، در آوریل 2020، منتقل می کنند.

“یک شکست اخلاقی فاجعه بار”

در ژانویه، آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد، قبلاً از پدیده خودباختگی “واکسیناسیون” ابراز تاسف کرده بود، زیرا بسیاری از کشورها تمایلی به نگاهی فراتر از مرزهای خود در مورد تلقیح ندارند.

رئیس سازمان جهانی بهداشت در آفریقا، Matshidiso Moeti، “احتکار واکسن” را محکوم کرد که به گفته وی، تنها بهبود قاره را طولانی می کند و به تاخیر می اندازد: “این عمیقا ناعادلانه است که آسیب پذیرترین آفریقایی ها مجبور می شوند در حالی که کمتر برای واکسن منتظر می مانند. -گروه های خطر در کشورهای ثروتمند ایمن می شوند.

در همان زمان، WHO به طور پیشگوئی هشدار می داد که هر چه زمان بیشتری برای سرکوب گسترش COVID-19 طول بکشد، خطر ظهور انواع جدید، مقاوم تر در برابر واکسن ها بیشتر می شود، و تدروس توزیع نابرابر واکسن ها را به عنوان “فاجعه بار” توصیف کرد. شکست اخلاقی» و افزود: «بهای این شکست با زندگی و معیشت در فقیرترین کشورهای جهان پرداخت خواهد شد».

با گذشت ماه ها، سازمان جهانی بهداشت به انتشار این پیام ادامه داد. در ماه جولای، با ظهور نوع دلتا، که به شکل غالب کووید-19 تبدیل شد، و نقطه عطف وحشتناک چهار میلیون مرگ و میر منتسب به این ویروس (این رقم تنها چهار ماه بعد به پنج میلیون افزایش یافت)، تدروس مقصر دانست. دقیقاً به دلیل عدم تولید و توزیع عادلانه واکسن.

COVAX: یک تلاش جهانی تاریخی

در تلاش برای حمایت از آسیب پذیرترین افراد، WHO ابتکار COVAX را رهبری کرد که سریع ترین، هماهنگ ترین و موفق ترین تلاش جهانی در تاریخ برای مبارزه با یک بیماری است.

COVAX با بودجه کشورهای ثروتمندتر و اهداکنندگان خصوصی که بیش از 2 میلیارد دلار جمع آوری کرده اند، در ماه های اولیه همه گیری راه اندازی شد تا اطمینان حاصل شود که مردمی که در کشورهای فقیرتر زندگی می کنند، با ورود واکسن های موفق به بازار، کنار نخواهند بود.

عرضه واکسن ها به کشورهای در حال توسعه از طریق ابتکار COVAX، با غنا و ساحل عاج در ماه مارس آغاز شد و یمن، کشور جنگ زده در تنگناهای مالی ناامیدکننده، اولین دسته از واکسن های خود را در ماه مارس دریافت کرد، لحظه ای که کارشناسان بهداشت توصیف کردند. به عنوان یک تغییر دهنده بازی در مبارزه با COVID-19. تا آوریل، دسته‌هایی از واکسن‌ها از طریق COVAX به بیش از 100 کشور ارسال شده بود.

با این حال، مشکل نابرابری واکسن هنوز حل نشده است: WHO در 14 سپتامبر اعلام کرد که بیش از 5.7 میلیارد دوز واکسن در سراسر جهان تجویز شده است، اما تنها 2 درصد آن به آفریقایی ها رسیده است.


یک پرستار برای بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی در بیمارستانی در منطقه بوررا، رواندا، مراقبت می کند.

© یونیسف/کارل پرینسلو

یک پرستار برای بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی در بیمارستانی در منطقه بوررا، رواندا، مراقبت می کند.

آموزش، سلامت روان، خدمات باروری

این بیماری همه گیر علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت میلیون ها نفر در سراسر جهان، تأثیرات منفی زیادی از درمان بیماری ها گرفته تا آموزش و سلامت روان داشته است.

برای مثال، تشخیص و درمان سرطان در حدود نیمی از کشورها به شدت مختل شده است. بیش از یک میلیون نفر مراقبت های ضروری سل را از دست داده اند. افزایش نابرابری‌ها مانع از دسترسی کشورهای فقیر به خدمات ایدز شد. و خدمات باروری برای میلیون ها زن ارتقا یافت.

آژانس‌های سازمان ملل بر این باورند که تنها در جنوب آسیا، اختلالات شدید در خدمات بهداشتی به دلیل همه‌گیری کووید-19 ممکن است منجر به مرگ 239000 کودک و مادر در سال گذشته شود، در حالی که در یمن، تأثیر عمیق این همه‌گیری منجر به وضعیت فاجعه باری که در آن هر دو ساعت یک زن در هنگام زایمان جان خود را از دست می دهد.

تلفات سنگین برای کودکان

از نظر سلامت روان، سال گذشته تأثیر زیادی در سراسر جهان داشته است، اما این تلفات به ویژه بر کودکان و جوانان سنگین بوده است. آژانس کودکان سازمان ملل (یونیسف) در ماه مارس فاش کرد که کودکان اکنون در یک “عادی ویرانگر و تحریف شده جدید” زندگی می کنند و پیشرفت تقریباً در تمام معیارهای کلیدی دوران کودکی به عقب رفته است.

کودکان در کشورهای در حال توسعه به ویژه تحت تأثیر قرار گرفته اند و نرخ فقر کودکان تخمین زده می شود که حدود 15 درصد افزایش یافته است: پیش بینی می شود که 140 میلیون کودک دیگر در این کشورها نیز در خانواده های زیر خط فقر باشند.

در مورد آموزش، تأثیرات ویرانگر بوده است. 168 میلیون دانش‌آموز در سراسر جهان تقریباً یک سال از کلاس‌های درس را از آغاز همه‌گیری محروم کردند و بیش از یک سوم، زمانی که مدارس بسته بودند، قادر به دسترسی به آموزش از راه دور نبودند.

یونیسف پیام خود را از سال 2020 تکرار کرد که تعطیلی مدارس باید آخرین راه حل باشد. رئیس آژانس، هنریتا فور، در ماه ژانویه گفت که برای نگه داشتن کودکان در مدرسه “نباید از هیچ تلاشی دریغ کرد”. او اعلام کرد: «توانایی کودکان در خواندن، نوشتن و انجام ریاضیات اولیه آسیب دیده است و مهارت هایی که برای رشد در اقتصاد قرن بیست و یکم نیاز دارند، کاهش یافته است».

در ماه آگوست، به دنبال تعطیلات تابستانی، یونیسف و سازمان جهانی بهداشت توصیه‌هایی را برای بازگشت ایمن به کلاس‌های درس صادر کردند که شامل قرار دادن کارکنان مدرسه در برنامه‌های سراسری واکسیناسیون ویروس کرونا و ایمن‌سازی همه کودکان 12 ساله و بالاتر بود.


یک کودک سه ساله در خانه در لیون، فرانسه، در طول قرنطینه COVID-19.

یونیسف / برونو آمسلم / واگرایی

یک کودک سه ساله در خانه در لیون، فرانسه، در طول قرنطینه COVID-19.

COVID-19 “یک فاجعه یکباره” نیست

در کنار درخواست‌ها برای برابری بیشتر واکسن در طول سال، سازمان ملل بارها اهمیت ابداع روشی جدید برای واکنش به همه‌گیری‌های آینده را با اشاره به شکست پتنت واکنش بین‌المللی به کووید-19 مطرح کرد.

مجموعه‌ای از جلسات با حضور دانشمندان و سیاست‌گذاران توسط WHO تشکیل شد و در ماه مه، ایجاد یک مرکز بین‌المللی برای کنترل همه‌گیری در برلین اعلام شد که هدف آن تضمین آمادگی و شفافیت بهتر در مبارزه با تهدیدات احتمالی سلامت جهانی در آینده است.

در ماه ژوئیه، گروه G20 از بزرگترین اقتصادهای جهان گزارشی مستقل در مورد آمادگی برای بیماری همه گیر منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسیدند که امنیت بهداشت جهانی به طور خطرناکی کمبود بودجه دارد.

رئیس مشترک این پنل، سیاستمدار سنگاپوری، Tharman Shanmugaratnam، خاطرنشان کرد که COVID-19 یک فاجعه یکباره نیست و کمبود بودجه به این معنی است که “در نتیجه ما در برابر بیماری همه گیر COVID-19 طولانی مدت آسیب پذیر هستیم، امواج مکرر همه کشورها را تحت تاثیر قرار می دهد. و ما نیز در برابر همه گیری های آینده آسیب پذیر هستیم.

با این حال، سال با توجه به همکاری‌های بین‌المللی با یک نکته مثبت به پایان رسید: در یک جلسه ویژه نادر مجمع جهانی بهداشت WHO در پایان نوامبر، کشورها توافق کردند که یک توافق جهانی جدید در مورد پیشگیری از همه‌گیری ایجاد کنند.

تدروس، رئیس سازمان جهانی بهداشت اذعان کرد که هنوز حجم کاری سنگینی در پیش است، اما او از این توافق به عنوان “سبب جشن و امیدی که ما به آن نیاز خواهیم داشت” استقبال کرد.