آخرین مطالب

ساینس دیلی نشان می دهد که همه گیری نابرابری در مراقبت ها را تشدید کرده است


استفاده آمریکایی‌ها از خدمات بهداشتی رایج سرپایی در ابتدای همه‌گیری کووید-19 به شدت کاهش یافت، سپس تا پایان سال 2020 به سطوح تقریباً عادی بازگشت، تنها در طول دومین افزایش در ژانویه تا فوریه 2021 دوباره کاهش یافت. مطالعه جدید به رهبری UCLA

اما محققان دریافتند که بهبود سال 2020 در مراقبت برای همه یکسان نبود. برخی از بیمارانی که از لحاظ اقتصادی-اجتماعی آسیب‌دیده‌اند – آنهایی که دارای بیمه واجد شرایط بودن دوگانه Medicaid یا Medicare-Medicaid هستند – احتمال بازگشت به استفاده از خدمات سرپایی با نرخ‌های نزدیک به سطوح عادی و قبل از همه‌گیری، بسیار کمتر از بیمارانی بودند که برنامه‌های بیمه دیگری دارند.

این مطالعه که این هفته در مجله منتشر شد مجله انجمن پزشکی آمریکا دکتر جان مافی، دانشیار، نویسنده اصلی این مقاله، گفت و بر اساس داده‌های 14.5 میلیون بزرگسال در ایالات متحده، نگرانی‌هایی را در مورد بیمارانی که درمان بیماری‌های حاد را از دست می‌دهند، مراقبت‌های پیشگیرانه را به تأخیر انداخته و درک روشنی از زمان درخواست کمک در طول همه‌گیری نداشتند، افزایش می‌دهد. پزشک و متخصص داخلی عمومی در دانشکده پزشکی دیوید گفن در UCLA.

مافی گفت: «وخیم‌تر شدن دسترسی به مراقبت‌هایی که در میان آمریکایی‌های آسیب‌دیده از نظر اجتماعی و اقتصادی مشاهده کردیم، به‌ویژه نگران‌کننده است، زیرا نشان می‌دهد که این بیماری همه‌گیر نابرابری را در دسترسی به خدمات بهداشتی حیاتی مانند مراقبت‌های اضطراری، غربالگری سرطان پیشگیرانه و خدمات بهداشت رفتاری افزایش می‌دهد.»

برای این مطالعه، محققان استفاده از شش خدمات مراقبت‌های سرپایی را مورد بررسی قرار دادند: بازدید از بخش اورژانس، بازدید از مطب پزشکان (از جمله برای مراقبت‌های فوری)، خدمات سلامت رفتاری، غربالگری کولونوسکوپی، غربالگری ماموگرافی، و غربالگری HIV یا مشاوره پیشگیری از بارداری. آنها استفاده از این خدمات را در بین بیماران دارای بیمه تجاری، مزیت مدیکر، بیمه هزینه خدمات مدیکر، و افرادی که دارای بیمه واجد شرایط بودن دوگانه Medicaid یا Medicare-Medicaid بودند بین 1 ژانویه 2019 و 28 فوریه 2021 مقایسه کردند. داده‌های بیمار از پایگاه‌داده تحقیقاتی Milliman MedInsight Emerging Experience استخراج شده و شامل داده‌های بیماران از تمام ایالت‌های ایالات متحده است.)

آنها دریافتند که در طول موج اولیه COVID-19 در مارس-آوریل 2020، استفاده کلی از شش خدمات مراقبت های سرپایی به تنها 67 درصد از سطوحی که در صورت عدم وقوع همه گیری قابل انتظار بود، کاهش یافت.

محققان خاطرنشان کردند: در آن ماه‌های اولیه همه‌گیری، مراکز خدمات مدیکر و مدیکید به بیمارستان‌ها و اقدامات پزشکی در سراسر کشور دستور دادند تا برخی از خدمات سرپایی را برای حفظ منابع برای مراقبت‌های حیاتی‌تر و به حداقل رساندن انتقال COVID-19 محدود کنند. علاوه بر این، بسیاری از بیماران به دلیل ترس از ابتلا به ویروس، قرارهای سرپایی برنامه ریزی شده را لغو کردند. در نتیجه، بسیاری از مردم مراقبت‌های سرپایی را دریافت نکردند.

با این حال، تا نوامبر-دسامبر 2020، استفاده از شش خدمات سرپایی به 97٪ نرخ مورد انتظار بازگشت. در طول موج دوم، در ژانویه تا فوریه 2021، استفاده کلی مجدداً کاهش یافت و به 86٪ نرخ های مورد انتظار رسید، و بازگشت به نرخ های مورد انتظار بسته به نوع بیمه متفاوت بود، با بیماران دوگانه واجد شرایط Medicaid و Medicare-Medicaid نرخ بهبودی کمتری داشتند:

  • بیمه تجاری: 91%
  • مزیت مدیکر: 83٪
  • هزینه خدمات مدیکر: 81%
  • Medicaid: 78٪
  • واجد شرایط دوگانه Medicare-Medicaid: 73٪

نویسندگان مطالعه گفتند که نیاز به درک دلایل مراقبت مداوم به تأخیر، به ویژه در میان بیمارانی که از نظر اقتصادی-اجتماعی محروم هستند، و در نظر گرفتن رویکردهای مختلف برای پرداختن به این چالش وجود دارد.

دکتر کاترین کان، نویسنده ارشد این مقاله، استاد برجسته دانشگاه گفت: «سیاست‌گذاران، رهبران نظام سلامت، پزشکان و بیماران باید به طور فعال استراتژی‌های «پیش‌گیری» سریع و مؤثر برای جلوگیری از آسیب‌هایی که می‌تواند ناشی از فرصت‌های از دست رفته برای مراقبت در طول همه‌گیری باشد، توسعه دهند. پزشکی و متخصص داخلی عمومی در مدرسه گفن. بیمارانی که در معرض خطر بالای پیامدهای نامطلوب بهداشتی مرتبط با مراقبت از دست رفته در طول همه‌گیری یا در طول دوره منتهی به آن هستند، ممکن است به تلاش‌های بیشتری برای غلبه بر موانع دسترسی به مراقبت‌های سرپایی نیاز داشته باشند.

کان تاکید کرد که تلاش‌های مستمر برای آموزش بیماران در مورد مراقبت‌های پیشگیرانه و مبتنی بر علائم به موقع، همراه با برنامه‌های گسترش پزشکی از راه دور و مشارکت جامعه – در چارچوب تعهد به برابری، تنوع و شمول – می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

طرح مطالعه محققان تغییرات بالقوه در جمعیت مورد مطالعه در طول همه‌گیری را در نظر گرفت و ویژگی‌های بیمار را بر اساس سن، جنس و منطقه ملی تنظیم کرد. با این وجود، محققان به محدودیت‌های متعددی اشاره کردند: یافته‌ها ممکن است برای همه سازمان‌های مراقبت‌های بهداشتی و بیماران ایالات متحده اعمال نشود، جمعیت مورد مطالعه ممکن است در طول دوره مطالعه به روش‌های «غیر مستند» تغییر کرده باشد، تنظیمات برای ویژگی‌های بیمار فردی شامل جمعیت‌شناسی خاص بیمار نمی‌شود. یا سوابق پزشکی، و یافته ها شامل بزرگسالانی که در طول دوره مطالعه بیمه نشده بودند، نمی شود.

نویسندگان دیگر عبارتند از Sitaram Vangala، Cyrus Tabatabai-Yzdi، Chi-Hong Tseng و دکتر کاترین سرکیسیان، همگی از UCLA. دکتر ملودی کراف، توماس پو، دیل اسکینر و دکتر آنیکیا نلسون از Millman MedInsight. دکتر راشل رید از دانشگاه هاروارد; و دنیس آگنیل و شریل دامبرگ از شرکت رند. مافی، رید و کان نیز در RAND سمت‌های تحقیقاتی دارند.

این تحقیق توسط مؤسسه ملی پیری، بخشی از مؤسسه ملی بهداشت (جایزه شماره K76AG064392) پشتیبانی شد. افشای نویسنده در مطالعه موجود است.