آخرین مطالب

ترکیب دارویی فرموله شده با نانوذرات در مدولوبلاستوما، تومور مغزی کودکان موثر است –


محققان مرکز جامع سرطان UNC Lineberger نشان داده‌اند که ترکیبی جدید از دو دارو که به عنوان مهارکننده‌های هدفمند عمل می‌کنند و در فرمول نانوذرات تحویل داده می‌شوند، بقای موش‌های مبتلا به مدولوبلاستوما را افزایش می‌دهد. تیم تحقیقاتی بر این باور است که این موفقیت آزمایشگاهی می تواند به درمانی کمتر سمی برای مدولوبلاستوما، شایع ترین تومور بدخیم مغزی کودکان تبدیل شود. پیشرفت هایی مانند این بسیار مهم است زیرا درمان های فعلی، در حالی که برای بسیاری از بیماران مؤثر است، اغلب منجر به آسیب مغزی بالقوه ناتوان کننده می شود.

ما نشان دادیم که palbociclib، یک داروی تایید شده توسط FDA برای سرطان سینه، ممکن است برای مدولوبلاستوما موثر باشد، اما به عنوان یک عامل تنها درمان نمی‌کند، زیرا به مدت کافی در مغز باقی نمی‌ماند، و چون تومورها می‌توانند به آن مقاوم شوند. تیموتی آر. گرشون، MD، PhD، استاد و معاون پژوهشی، بخش نورولوژی دانشکده پزشکی UNC، و نویسنده همکار مقاله، گفت. “در مطالعات ما روی موش، ما با توسعه یک فرمول نانوذراتی که داروها را به طور موثرتری به مغز می‌رساند، به نفوذ محدود مغز پرداختیم. سپس بررسی کردیم که چرا مقاومت در درازمدت ایجاد می‌شود و در نهایت، مکانیسم مقاومتی را پیدا کردیم که ما آن را انجام دادیم. می تواند با افزودن یک داروی دیگر، ساپانیسریب، هدف قرار گیرد.”

یافته های محققان در 26 ژانویه 2022 در سال 2022 ظاهر شد پیشرفت علم

مدولوبلاستوما یک تومور مغزی تهاجمی است که می تواند به سایر قسمت های مغز و همچنین نخاع گسترش یابد. بر اساس مرکز ثبت تومور مغزی گزارش آماری ایالات متحده، سالانه بین 250 تا 500 کودک مبتلا به مدولوبلاستوما در ایالات متحده تشخیص داده می شود، اغلب قبل از سن 10 سالگی. به طور کلی، میزان بقای کودکان مبتلا به مدولوبلاستوما که گسترش نیافته اند نزدیک است. تا 80 درصد و در صورت گسترش سرطان، میزان بقا به حدود 60 درصد کاهش می یابد. برای بیمارانی که تومور آنها پس از درمان عود می کند – یا عود می کند، هیچ درمان موثری وجود ندارد.

استاندارد فعلی مراقبت از مدولوبلاستوما شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی است. این رویکرد درمانی، اگرچه اغلب مؤثر است، اما می تواند عوارض جانبی ناتوان کننده ای ایجاد کند. بنابراین، محققان می خواستند دارویی برای تکمیل تابش ایجاد کنند تا پزشکان بتوانند دوز پرتو را کاهش دهند و آسیب مغزی کمتری ایجاد کنند. 20 درصد از بیمارانی که عود سرطان را تجربه کردند، مورد توجه ویژه محققان بودند. این گروه از بیمارانی است که داروی جدید نانوذره دوگانه می تواند بیشترین سود را داشته باشد.

محققان بر روی داروی palbociclib تمرکز کردند که چرخه تکثیر سلول های سرطانی را مختل می کند و در سرطان سینه موثر بوده است. از آنجایی که توانایی پالبوسیکلیب برای ورود به مغز محدود است، محققان برای کمک به افزایش قرار گرفتن در معرض داروی مدولوبلاستوما و کاهش سمیت خارج از هدف، به حامل‌های نانوذراتی روی آوردند. روشی که آنها برای فرموله کردن نانوذرات استفاده کردند، موثر بوده و برای سایر داروها نیز کارآمد است.

نویسندگان با تجزیه و تحلیل الگوهای بیان ژن سلول های مدولوبلاستوما که قادر به رشد در موش های تحت درمان با پالبوسیکلیب بودند، مکانیسم مقاومتی را شناسایی کردند که می تواند توسط مهارکننده mTOR sapanisertib مورد هدف قرار گیرد. سپس نویسندگان نشان دادند که ترکیب palbocicbib و sapanisertib تحویل شده در نانوذرات، مؤثرتر از هر یک از داروها به تنهایی و همچنین مؤثرتر از ترکیب سایر داروها با پالبوسیکلیب است. این داده‌ها نشان می‌دهند که هدف قرار دادن مسیر mTOR، که بر رشد سلولی و جریان خون به تومورها تأثیر می‌گذارد، پالبوسیکلیب را به‌طور قابل‌توجهی مؤثرتر می‌کند. این یافته ممکن است مربوط به پالبوسیکلیب در سایر سرطان ها باشد.

مارینا سوکولسکی پاپکوف، دکترای تخصصی، نویسنده و دانشیار و مدیر بخش، گفت: فرمول نانوذرات حاوی پالبوسیکلیب به همراه ساپانی سرتیب همچنین ممکن است به خوبی با تشعشعات استاندارد ترکیب شود و به طور بالقوه دوزهای کمتر و سمی تابش را بدون افزایش خطر عود ممکن می کند. مرکز تحقیقاتی نانوفرمولاسیون ترجمه ای در دانشکده داروسازی UNC Eshelman. گام‌های بعدی ما دریافت تاییدیه نانوذرات برای استفاده در انسان و همچنین یافتن راه‌هایی برای افزایش تولید برای استفاده بالقوه در انسان است.

گرشون خاطرنشان کرد که اگر برنامه‌های تایید و تولید دارو به سرعت پیش برود، محققان مشتاقانه منتظر افتتاح یک کارآزمایی بالینی برای بیماران مبتلا به مدولوبلاستوما راجعه با همکاری چندین مؤسسه هستند که شانس جمع‌آوری کافی بیماران را بهینه می‌کند و به بیماران اجازه می‌دهد در نزدیکی خانه‌هایشان درمان شوند.

علاوه بر گرشون و سوکولسکی پاپکوف، سایر نویسندگان مقاله در UNC عبارتند از Chaemin Lim، PhD، Taylor Dismuke، MS، Daniel Malawsky، Jacob D. Ramsey، PhD، Duhyeong Hwang، PhD، Virginia L. Godfrey، DVM، PhD، و الکساندر وی. کابانوف، دکترا، دکتر.

کابانوف مخترع ثبت اختراع ایالات متحده به شماره 9402908 و یکی از بنیانگذاران DelAQUA Pharmaceuticals Inc است که قصد توسعه تجاری فرمولاسیون دارویی مبتنی بر POx را دارد. سوکولسکی پاپکوف به عنوان همسر یکی از بنیانگذاران، علاقه بالقوه ای به دلاکوآ دارد. نویسندگان اعلام می کنند که هیچ منافع رقیب دیگری ندارند.

این کار توسط کمک مالی NCI Alliance for Nanotechnology in Cancer (U54CA198999، مرکز برتری نانوتکنولوژی سرطان کارولینا)، موسسه ملی اختلالات عصبی و کمک هزینه سکته مغزی (R01NS088219، R01NS102627، و R01NS1062)، و بنیاد St.