آخرین مطالب

این فقط ایالات متحده نیست، بریتانیا نیز به مناطق حائل بدون اعتراض در اطراف کلینیک های سقط جنین نیاز دارد | فرانسیس رایان


هزاران مایل دورتر از دادگاه عالی ایالات متحده، معترضان بوده اند هدف قرار دادن زنان خارج از بیمارستان سلطنتی گلاسکو

در هفته‌های اخیر گزارش‌هایی از افزایش اعتراضات ضد سقط جنین در خارج از بیمارستان‌های اسکاتلند و همچنین فعالیت‌های ضدانتخاب در خارج از کلینیک‌ها در سراسر بریتانیا مشاهده شده است. روش ها به همان اندازه که ظالمانه هستند متنوع هستند. صدا زدن زنان “موما!” همانطور که آنها راه می روند. بروشورهایی که به دروغ هشدار می دهند سقط جنین باعث سرطان می شود. تکان دادن عروسک های جنین نادرست پزشکی. کسانی که زن را مجبور به زایمان می کنند، از ایجاد ناراحتی برای زن کوتاهی نمی کنند.

بر اساس گزارش سرویس مشاوره بارداری بریتانیا (BPAS) از سال 2018 در 42 کلینیک در سراسر انگلستان و ولز حضور ضد سقط جنین وجود داشته است. در اسکاتلند، 70 درصد از زنان در سنین باروری در منطقه‌ای زندگی می‌کنند که در پنج سال گذشته مورد هدف معترضان ضد انتخاب قرار گرفته است. مقیاس این بسیار گسترده است: بیش از 100000 زن هنگام حضور در یک قرار ملاقات در سال 2019 مورد آزار و اذیت ضدانتخابی قرار گرفتند (آخرین داده های موجود به دلیل کووید).

پس از سکون در طول قرنطینه های همه گیر، BPAS به من می گوید که فعالیت ضد انتخاب در خارج از کلینیک ها اکنون تشدید شده است. زنان از ارعاب شدید به این موسسه خیریه خبر داده اند. مردانی که منتظر آنها هستند و از ماشینشان تعقیب می شوند. دوست پسر باید از آنها “سپر” کنند تا بتوانند از پس آن برآیند. هنگام ورود به داخل، دچار حملات پانیک می‌شوند. قرن‌ها پیش، زنان «افتاده» گاهی اوقات به چهارپایه اردک در رودخانه محلی بسته می‌شدند. امروزه در کلینیک های بهداشتی به آنها رسیدگی می شود.

کمپین‌های تبلیغاتی در بریتانیا مدت‌هاست که برای رفع این مشکل در اطراف مراکز بهداشتی زنان بحث کرده‌اند – در اصل فضای امنی ایجاد می‌کنند که به کسانی که به دنبال سقط جنین هستند از معترضان حمایت قانونی می‌کند. بیانیه SNP متعهد شد که از مقامات محلی برای ایجاد مناطق عاری از اعتراض در اطراف کلینیک ها حمایت کند. در انگلستان، به لطف سال ها کار فعالان فمینیست، مناطق مشابهی در تعداد انگشت شماری از مناطق به دنبال یک مورد برجسته در ایلینگ، لندن وجود دارد. در ماه مارس، ایرلند شمالی (که در آن خدمات سقط جنین به شدت محدود شده است، علیرغم قانونی شدن اخیر) قانون خود را برای ایجاد حفاظ های محافظتی تصویب کرد. و با این حال هنوز هیچ اقدامی از سوی دولت اسکاتلند وجود ندارد، و همچنین برنامه‌ای برای سیاست منطقه حائل در سراسر انگلیس و ولز وجود ندارد، پس از آن که ساجد جاوید، وزیر کشور آن زمان، درخواست‌ها برای آن را در سال 2018 رد کرد. بدون یک راه‌حل ملی، کلینیک‌ها باید به آنها تکیه کنند. شوراهای محلی برای درخواست حکم حفاظت از فضاهای عمومی، فشار را بر دوش مقامات محلی که از قبل پول نقد ندارند و زنان با بخت آزمایی کرامت کدپستی مواجه می شوند.

سخت است که احساس نکنیم انفعال در مناطق حائل منعکس کننده این است که در عمق وجود، این پیش داوری پذیرفته شده است که سقط جنین یک مراقبت بهداشتی کاملاً «عادی» نیست. اینکه زنانی که از درهای کلینیک عبور می کنند ممکن است حق سقط جنین داشته باشند، اما نباید آن را «آسان» کرد. از هیچ بیماری که هیچ روش پزشکی دیگری را انجام می دهد انتظار نمی رود که برای دریافت درمان از میان جمعیتی ترسناک عبور کند. اگر یک گروه افراطی مخالفت سراسری را با پیوند قلب به عنوان “غیرطبیعی” هماهنگ می کرد، وزیران به زودی اقداماتی را برای محافظت از بیماران قلبی انجام می دادند.

حتی نامیدن این موضوع به عنوان اعتراض نیز گمراه کننده است، گویی آنچه در حال وقوع است این است که مردم از حق دموکراتیک خود بی ضرر استفاده می کنند. فعالان ضد سقط جنین در خارج از کلینیک ها اعتراض نمی کنند – آنها اذیت می کنند. هدف نهایی آنها فقط اعتراض به سقط جنین نیست، بلکه مانع تراشی زنانی است که به دنبال درمان ضروری و قانونی پزشکی هستند. در برخی موارد، اینها تاکتیک‌های تاخیری محاسبه‌شده هستند – زنان به دلیل اینکه احساس می‌کنند نمی‌توانند با آزار و اذیت روبرو شوند، قرار ملاقات خود را از دست داده‌اند (سقط جنین یک روش حساس به زمان است). علاوه بر بیماران، کارکنان کلینیک در محل کار روزانه مورد ارعاب قرار می گیرند. برخی گزارش می دهند که «قاتل» و «قاتل نوزاد» خوانده می شوند و حتی توسط فعالان نیز دنبال شده اند.

رشد ارعاب ضد انتخاب در بریتانیا به طور طبیعی در سایه طرح فاش شده ایالات متحده برای سرنگونی Roe v Wade دیده می شود. این ساده انگاری است که این دو کشور را با هم ترکیب کنیم – ایالات متحده و بریتانیا از نظر سیاسی و فرهنگی جانورانی متفاوت هستند – اما نادیده گرفتن این پیوندها ساده لوحانه است. مدتها قبل از هرگونه تغییر قانونی، فعالان ضدانتخاب ایالات متحده با انتشار اطلاعات نادرست از طریق کلینیک ها، حمله به پزشکان و ممنوعیت مناطق حائل شروع کردند. سازمان‌های ثروتمند ضدانتخاب آمریکایی تلاش‌های هماهنگی برای گسترش کار خود به بریتانیا انجام می‌دهند. گروه مذهبی 40 روز برای زندگی مستقر در ایالات متحده سازمان دهنده اعتراض اخیر اسکاتلند را به خدمت گرفت. برخی حتی میزبان نمایندگان محافظه کار هستند.

ممکن است قانون سقط جنین در بریتانیا نسبت به همسایگان ما در آن سوی اقیانوس اطلس روی زمین محکم‌تری باشد، اما این بدان معنا نیست که ما باید از خود راضی باشیم. حقوق بشر یک زن هرگز برای همیشه به دست نمی آید. اکنون زمان آن است که دولت تعهد خود را به حقوق باروری مجدداً تأیید کند: دسترسی دائمی به قرص‌های سقط جنین پزشکی در خانه در اسکاتلند به دنبال دستاوردهای انگلستان و ولز. جرم زدایی سقط جنین (پایان دادن به حاملگی هنوز در انگلستان و ولز یک عمل مجرمانه است مگر اینکه دو پزشک اجازه دهند و توافق کنند که برای سلامتی یا سلامت زن مضر است). و در نهایت معرفی قانون منطقه حائل ملی.

خواه یک قاضی با قلم باشد یا یک فعال با یک پلاکارد، باید در برابر همه راهبردها برای ضربه زدن به استقلال بدنی زنان مقاومت کرد. امتناع دولت از ارائه حمایت از زنان در خارج از کلینیک‌های بهداشتی موضوع کوچکی نیست، اما به معنای زندگی در کشوری با کنترل باروری است. داشتن حق سقط جنین برای زنان کافی نیست – آنها باید بدون ترس، آزار و شرم از حق سقط جنین برخوردار باشند. در غیر این صورت، به سختی یک حق واقعی است.