پس از ماه‌ها شلوغی بیش از حد، اورژانس کبک برای بدترین فصل تعطیلات آماده می‌شود


سال جدید است، اما اورژانس های کبک همچنان با همان مشکلات دست و پنجه نرم می کنند.

ازدحام بیش از حد، کمبود نیروی انسانی و بیماران بیمار ماه هاست که اورژانس ها را در سراسر استان فلج کرده است.

به دنبال دوره ای از جشن های تعطیلات – اولین بار در سه سال گذشته بدون قوانین سختگیرانه بهداشت عمومی – کارکنان مراقبت های بهداشتی می گویند که وضعیت قبل از بهبود بدتر خواهد شد.

دکتر جودی موریس، رئیس انجمن پزشکان اورژانس کبک، گفت: “ما دوست داریم اشتباه کنیم، اما متأسفانه، باید برای بدترین شرایط آماده شویم.”

موریس گفت که برای استخوان های شکسته، ویروس های تنفسی و حملات قلبی ناشی از بیل زدن بدنام است، ژانویه و فوریه سطح ظرفیت اتاق اورژانس را سال به سال افزایش می دهد.

اما با توجه به اینکه اکثر بیمارستان‌ها در سراسر استان در حال حاضر با بیش از 100 درصد ظرفیت کار می‌کنند – و انواع جدیدی از کووید-19 به لیست ویروس‌ها اضافه می‌شود – او نگران است که افزایش احتمالی سیستم مراقبت‌های بهداشتی با پرسنل کوتاه را از بین ببرد.

او گفت: “ما قبلاً بیش از حد شلوغ بودیم، ما قبلاً نازک شده بودیم … کل سیستم فضایی برای بیماران ندارد.”

دکتر جودی موریس رئیس انجمن پزشکان اورژانس کبک است. او می‌گوید هجوم بیمارانی که در ژانویه و فوریه پیش‌بینی می‌شود، خطر شکستن سیستم مراقبت‌های بهداشتی را که از قبل کم‌پرست بود، می‌کند. (سیلوان روی راسل/سی بی سی)

به گفته ناتان فریدلند، پرستار اورژانس، صبح روز سه‌شنبه، اورژانس بیمارستان عمومی لیک‌شور مونترال با 210 درصد ظرفیت کار می‌کرد – این روزها یک اتفاق غیرمعمول نیست.

فریدلند درباره وضعیت بیمارستان جزیره غربی گفت: «من آن را یک فاجعه می نامم.

او گفت که بیماران به دلیل عقب ماندگی در مراقبت های اولیه در سراسر همه گیری، حتی بدتر از حد معمول خود را نشان می دهند.

او گفت: “شما دو سال دارید که مردم به پزشک مراجعه نکردند، دو سال که مشکلات سلامتی آنها بدتر شد، دو سالی که آنها برای سرطان درمان نشدند.”

“قبل از اینکه بهتر شود، وضعیت بسیار بدتر خواهد شد.”

تخت های بیشتر، تقسیم بار مورد نیاز است

از صبح روز سه‌شنبه، میانگین میزان اشغال اتاق‌های اورژانس در سراسر مونترال 133 درصد بود – این میزان در سراسر کبک 126 درصد بود.

در مونترال، شلوغ ترین بیمارستان ها شامل سانتا کابرینی، دریاچه جنرال، جنرال یهودی، مونترال جنرال و رویال ویکتوریا بود.

اما فریدلند گفت این ارقام نشان دهنده تعداد افرادی نیست که در انتظار تریاژ هستند.

او گفت: “اگر برانکارد نگیرید، به اتاق انتظار برمی‌گردید و در شمارش نیستید.”

ناتان فریدلند، پرستار اورژانس در بیمارستان عمومی لیکشور، می‌گوید اقداماتی که دولت کبک برای کاهش فشار بر اورژانس اعمال کرد، به زمان انتظار کمک می‌کند، نه مشکلات ظرفیت. (سایمون ناکونچنی/سی بی سی)

در ماه اکتبر، دولت کبک یک واحد بحران برای کمک به مدیریت سرریز بیماران در اورژانس ایجاد کرد. به دنبال توصیه‌های این واحد، وزارت بهداشت اقدامات جدیدی از جمله افتتاح پنج کلینیک توسط پرستاران و گسترش خط 811 Info Santé برای خدمات کودکان در سراسر استان انجام داد.

در حالی که کارکنان مراقبت های بهداشتی می گویند که این اقدامات به ترافیک اتاق انتظار کمک می کند، آنها لزوماً ظرفیت مازاد برانکارد را کاهش نمی دهند.

فریدلند گفت: “آنها بیمارانی هستند که به اندازه کافی بیمار هستند که نیاز به اورژانس دارند و 811 نمی تواند به این افراد کمک کند.”

دکتر کریستین توارتا، معاون رئیس بخش اورژانس در مرکز بهداشت دانشگاه مک گیل، گفت که راه حل ایده آل تخت های بیشتر بیمارستانی است. بدون آنها، پرستاران اورژانس مجبور می شوند از افرادی بر روی برانکارد مراقبت کنند که در غیر این صورت در طبقه ای قرار می گیرند و پرستاران بخش از آنها مراقبت می کنند.

“همه مشغول هستند، فقط همین است [backlog] همیشه از طریق بخش اورژانس اتفاق می‌افتد، به همین دلیل است که ممکن است بیشتر طول بکشد تا پرستاران ما به شما مراجعه کنند، داروهای ضد درد به شما بدهند، چرا ممکن است پزشک برای دیدن شما مشکل بیشتری داشته باشد… وقتی با داروی راهرو سروکار داریم اغلب سخت است.” او گفت.

واحد بحران وزارت بهداشت نیز در اوایل دسامبر یک طرح مازاد ظرفیت را منتشر کرد که شامل فهرستی از دستورالعمل‌هایی بود که باید توسط بیمارستان‌ها اتخاذ شود.

مشابه راه‌حل پیشنهادی Toarta، یکی از دستورالعمل‌ها شامل توزیع مجدد فشار بر اورژانس بیمارستان‌ها و بخش‌های آن‌ها می‌شد – اینکه این بخش‌ها بیماران بیشتری را در خود جای دهند. استراتژی دیگر شامل دسترسی بهتر و به موقع به رادیولوژی و مشاوره، از جمله افزایش ساعات در دسترس بودن است.

موریس می‌گوید اعمال «کمی فشار بر بخش‌ها» تفاوت بزرگی برای اورژانس ایجاد می‌کند، اما او می‌گوید این سوال باقی می‌ماند که آیا بیمارستان‌ها واقعاً این توصیه‌ها را اجرا خواهند کرد یا خیر.

او گفت: “ما تقریباً به بیمارستان ها و کل سیستم مراقبت های بهداشتی نیاز داریم تا دور هم جمع شوند و روی طرحی کار کنند تا به ما کمک کنند.”