[ad_1]

دویدن در سرتاسر میانسالی، نورون‌های «پیر» متولد شده در بزرگسالی را «سیمی» نگه می‌دارد.

دویدن طولانی مدت شبکه نورون های تولید شده در موش های بالغ جوان در میانسالی را به طور قابل ملاحظه ای تغییر می دهد. نکته مهم این است که ورزش ورودی نورون‌های هیپوکامپ (گلبول‌های قرمز) را به نورون‌های بزرگسال متولد شده افزایش می‌دهد. این نورون‌های داخلی ممکن است در کاهش تحریک‌پذیری هیپوکامپ مرتبط با افزایش سن نقش داشته باشند و در نتیجه به عملکرد حافظه کمک کنند. اعتبار: کارمن ویور، دکتری.

پیری اغلب با زوال شناختی همراه است. از جمله اولین ساختارهای مغزی که تحت تأثیر قرار می گیرند، هیپوکامپ و قشر مجاور آن هستند، مناطقی که برای یادگیری و حافظه ضروری هستند. نقص در توانایی شناختی با کاهش حجم هیپوکامپ و تخریب اتصال سیناپسی بین هیپوکامپ و قشر (پیری) آنتورینال همراه است.

شواهد روزافزون نشان می‌دهد که فعالیت بدنی می‌تواند این کاهش‌های ساختاری و عملکردی را در افراد مسن به تأخیر بیندازد یا از آن جلوگیری کند. یک مطالعه جدید توسط دانشگاه آتلانتیک فلوریدا و CINVESTAV، مکزیکو سیتی، مکزیک، بینش جدیدی در مورد مزایای ورزش ارائه می دهد، که باید به بزرگسالان انگیزه دهد که در طول زندگی خود به حرکت خود ادامه دهند، به خصوص در دوران میانسالی.

برای این مطالعه، محققان بر روی اثرات دویدن طولانی مدت بر روی شبکه ای از نورون های جدید هیپوکامپ که در موش های بالغ جوان در میانسالی ایجاد شده بودند، تمرکز کردند. این «موش‌های در حال فرار» نشان می‌دهند که دویدن در سرتاسر میانسالی نورون‌های پیر متولد شده در بزرگسالی را متصل نگه می‌دارد، که ممکن است از از دست دادن حافظه و تخریب عصبی مرتبط با پیری جلوگیری کند یا به تاخیر بیاندازد.

تصور می‌شود که نورون‌های بالغ به عملکرد حافظه وابسته به هیپوکامپ کمک می‌کنند و اعتقاد بر این است که به طور موقت مهم هستند، در طول به اصطلاح «دوره بحرانی» در حدود سه تا شش هفته سن سلولی، زمانی که می‌توانند به‌طور زودگذر افزایش انعطاف‌پذیری سیناپسی را نشان دهند. با این حال، این نورون‌های جدید برای ماه‌های زیادی وجود دارند، اما مشخص نیست که آیا کسانی که در اوایل بزرگسالی متولد شده‌اند، در شبکه‌های عصبی یکپارچه می‌مانند و آیا مدار آنها با فعالیت بدنی در میانسالی قابل تغییر است یا خیر.

برای پاسخ به این سؤالات، محققان از یک رویکرد ردیابی مدار مبتنی بر ویروس هاری منحصر به فرد با فاصله زمانی طولانی بین برچسب‌گذاری اولیه نورون‌های جدید و تجزیه و تحلیل بعدی مدار عصبی آنها در جوندگان استفاده کردند. بیش از شش ماه پس از نشان‌گذاری نورون‌های متولد شده در بزرگسالی با یک بردار گزارشگر فلورسنت، آن‌ها ورودی‌های آوران مستقیم به این نورون‌های بالغ در هیپوکامپ و نواحی (زیر) قشر مغز را شناسایی و کمیت کردند، زمانی که موش‌ها میانسال بودند.

نتایج این مطالعه، در مجله منتشر شده است eNeuro، سیم های درازمدت در حال اجرا نورون های جدید “قدیمی” را نشان می دهد که در اوایل بزرگسالی متولد شده اند، در شبکه ای که مربوط به حفظ رمزگذاری حافظه اپیزودیک در طول پیری است.

هنریت می‌گوید: «ورزش طولانی‌مدت عمیقاً برای مغز پیری مفید است و ممکن است با افزایش بقا و اصلاح شبکه نورون‌های متولد شده در بزرگسالی که در اوایل بزرگسالی متولد می‌شوند، از کاهش عملکرد حافظه مرتبط با پیری جلوگیری کند و در نتیجه مشارکت آنها در فرآیندهای شناختی را تسهیل کند». ون پراگ، Ph.D.، نویسنده مسئول، دانشیار علوم زیست پزشکی در دانشکده پزشکی اشمیت FAU و عضو انستیتو مغز FAU Stiles-Nicholson.

یافته‌های این مطالعه نشان داد که دویدن طولانی‌مدت به‌طور قابل‌توجهی تعداد نورون‌های متولد شده در بزرگسالی را افزایش داده و جذب سلول‌های پیش‌سیناپسی (زیر)-قشری به شبکه‌شان را افزایش می‌دهد.

کارمن ویوار می‌گوید: «دویدن طولانی‌مدت ممکن است توانایی جداسازی الگو، توانایی ما برای تمایز بین رویدادها و محرک‌های بسیار مشابه را افزایش دهد، رفتاری که ارتباط نزدیکی با نوروژنز بزرگسالان دارد، که در میان اولین مواردی است که نقص‌هایی را نشان می‌دهد که نشان‌دهنده کاهش حافظه مرتبط با سن است». , Ph.D., نویسنده مسئول، گروه فیزیولوژی، بیوفیزیک و علوم اعصاب، Centro de Investigacion y de Estudios Avanzados del IPN در مکزیک.

کاهش عملکرد حافظه مرتبط با افزایش سن با تخریب ورودی‌های سیناپسی از قشر پریرینال و آنتورینال به هیپوکامپ، نواحی مغزی که برای جداسازی الگوها ضروری هستند، و حافظه زمینه‌ای و فضایی مرتبط است.

ون پراگ می‌گوید: «ما نشان می‌دهیم که دویدن نیز به طور قابل‌توجهی برجستگی پشتی را از سابیکولوم پشتی به سلول‌های گرانول متولد شده بالغ افزایش می‌دهد. این اتصال ممکن است اطلاعات مرتبط با ناوبری را فراهم کند و بهبود بلندمدت ناشی از دویدن در عملکرد حافظه فضایی را واسطه کند.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که دویدن نه تنها اتصال پریرینال را نجات می‌دهد، بلکه سهم قشر آنتورینال را در شبکه‌ی نورون‌های قدیمی متولد شده در بزرگسالی افزایش داده و تغییر می‌دهد.

ویوار گفت: «مطالعه ما بینشی را در مورد اینکه چگونه ورزش مزمن، که از بزرگسالی جوان شروع می‌شود و تا میانسالی ادامه می‌یابد، به حفظ عملکرد حافظه در دوران پیری کمک می‌کند، با تأکید بر اهمیت گنجاندن ورزش در زندگی روزمره ما، ارائه می‌کند.

اطلاعات بیشتر:
کارمن ویوار و همکاران، دویدن در سرتاسر دوران میانسالی، نورون‌های پیر متولد شده در بزرگسالی را حفظ می‌کند. eNeuro (2023). DOI: 10.1523/ENEURO.0084-23.2023

ارائه شده توسط دانشگاه آتلانتیک فلوریدا

نقل قول: دویدن در سرتاسر میانسالی نورون‌های بزرگسال متولد شده پیر را «سیمی» نگه می‌دارد (2023، 25 مه) در 26 مه 2023 از https://medicalxpress.com/news/2023-05-middle-age-adult-born-neurons بازیابی شده است. -wired.html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به غیر از هرگونه معامله منصفانه به منظور مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.



[ad_2]