آخرین مطالب

سلامت نیوز، ، پیشرفت علمی سؤالات اخلاقی جدی را مطرح می کند


اولین جنین مصنوعی: پیشرفت علمی سوالات جدی اخلاقی را مطرح می کند

کودکان، حتی برخی که برای مدرسه خیلی کوچک هستند، می دانند که شما نمی توانید بدون اسپرم و تخمک بچه بسازید. اما گروهی از محققان در اسرائیل اصول اولیه آنچه را که ما در مورد پرندگان و زنبورها به کودکان می آموزیم زیر سوال برده اند و جنین موش را فقط با استفاده از سلول های بنیادی ایجاد کرده اند.

هشت روز، تقریباً نیمی از دوره بارداری موش، در داخل یک بیوراکتور در آزمایشگاه زندگی کرد.

در سال 2021، تیم تحقیقاتی از همان رحم مصنوعی برای رشد جنین طبیعی موش (بارور شده از اسپرم و تخمک) استفاده کرد که 11 روز زنده ماند. رحم ساخته شده در آزمایشگاه، یا رحم خارجی، به خودی خود پیشرفتی بود زیرا جنین ها نمی توانستند در ظروف پتری زنده بمانند.

اگر نوعی رحم سیلیکونی را تصویر می کنید، دوباره فکر کنید. رحم خارجی یک دستگاه چرخان است که با بطری های شیشه ای مواد مغذی پر شده است. این حرکت نحوه جریان خون و مواد مغذی به جفت را شبیه سازی می کند. این دستگاه همچنین فشار اتمسفر رحم موش را تکرار می کند.

برخی از سلول ها با مواد شیمیایی تحت درمان قرار گرفتند، که برنامه های ژنتیکی را برای تبدیل شدن به جفت یا کیسه زرده روشن کردند. برخی دیگر بدون مداخله به اندام ها و سایر بافت ها تبدیل شدند. در حالی که اکثر سلول‌های بنیادی از کار افتادند، حدود 0.5 درصد بسیار شبیه به یک جنین طبیعی هشت روزه با قلب تپنده، سیستم عصبی پایه و کیسه زرده بودند.

این فناوری‌های جدید چندین نگرانی اخلاقی و قانونی را ایجاد می‌کنند.

رحم مصنوعی

در آخرین مطالعه، دانشمندان با مجموعه ای از سلول های بنیادی شروع کردند. شرایط ایجاد شده توسط رحم خارجی باعث ایجاد روند رشدی می شود که جنین را می سازد. اگرچه دانشمندان گفتند که ما با جنین های مصنوعی انسان فاصله داریم، اما این آزمایش ما را به آینده ای نزدیک می کند که در آن برخی از انسان ها به طور مصنوعی نوزادان خود را باردار می کنند.

سالانه بیش از 300000 زن در سراسر جهان در هنگام زایمان یا در نتیجه عوارض بارداری جان خود را از دست می دهند، که بسیاری از آنها به دلیل عدم مراقبت اولیه از آنها می میرند. حتی در کشورهای ثروتمند، بارداری و زایمان خطرناک است و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی به خاطر مادران ناتوان مورد انتقاد قرار می گیرند.

نیاز فوری به دسترسی بیشتر به مراقبت‌های بهداشتی در سراسر کره زمین، ارائه حمایت بهتر از سلامت روان برای مادران و ایمن‌تر کردن بارداری و زایمان وجود دارد. در دنیای ایده آل، هر پدر و مادری باید انتظار مراقبت عالی در تمام جنبه های مادری را داشته باشد. این فناوری می تواند به درمان نوزادان نارس کمک کند و حداقل به برخی از زنان گزینه متفاوتی بدهد: انتخاب حمل فرزندشان یا استفاده از رحم خارجی.

برخی از فیلسوفان می گویند یک ضرورت اخلاقی برای ایجاد رحم مصنوعی برای کمک به اصلاح ناعادلانه نقش های والدین وجود دارد. اما سایر محققان می گویند رحم مصنوعی حق قانونی زنان برای خاتمه بارداری را تهدید می کند.

جنین ها و اندام های مصنوعی

در چند سال اخیر، دانشمندان اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی ترغیب سلول‌های بنیادی برای تبدیل شدن به ساختارهای پیچیده‌تر، از جمله ساختارهایی که ساختار و عملکرد اندام‌های انسان (ارگانوئیدها) را تقلید می‌کنند، آموخته‌اند. کلیه های مصنوعی انسان، مغز، قلب و غیره همگی در یک آزمایشگاه ساخته شده اند، اگرچه هنوز برای استفاده پزشکی بسیار ابتدایی هستند.

این موضوع که آیا تفاوت‌های اخلاقی بین استفاده از سلول‌های بنیادی برای تولید مدل‌های اندام‌های انسانی برای تحقیق و استفاده از سلول‌های بنیادی برای ایجاد جنین مصنوعی وجود دارد یا خیر، در حال حاضر در دادگاه‌ها مطرح شده است.

یکی از تفاوت های کلیدی بین ارگانوئیدها و جنین های مصنوعی پتانسیل آنها است. اگر جنین مصنوعی بتواند به یک موجود زنده تبدیل شود، باید محافظت بیشتری نسبت به جنین هایی که این کار را نمی کنند داشته باشد.

جنین های مصنوعی در حال حاضر پتانسیل ایجاد یک موش زنده را ندارند. اگر دانشمندان جنین های مصنوعی انسان را می ساختند، اما بدون پتانسیل تشکیل موجود زنده، مسلماً باید مانند ارگانوئیدها با آنها رفتار شود.

برخی از کشورها (به عنوان مثال استرالیا) این موضع را اتخاذ کرده اند که جنین های مصنوعی مانند “بلاستوئیدها” (که شبیه جنین های پنج تا شش روزه هستند) باید مانند جنین های طبیعی به دلیل شباهت های ساختاری رفتار شوند. کشورهای دیگر (مانند بریتانیا، ایالات متحده، ژاپن) جنین های مصنوعی را متفاوت از جنین ها می دانند زیرا در حال حاضر نمی توانند نوزاد زنده تولید کنند.

موضوع حقوقی مهم دیگر منبع سلول های بنیادی و رضایت است. سازندگان جنین مصنوعی موش از سلول های بنیادی جنین های اولیه استفاده کردند.

با این حال، در آینده ممکن است امکان ساخت جنین مصنوعی از سلول های بنیادی پرتوان القایی (IPS) وجود داشته باشد. بدترین حالت ممکن است این باشد که فردی یک سلول پوستی را برای تحقیق در مورد تولید اندام برای درمان بیماری اهدا کند، اما بدون اطلاع یا رضایت آنها برای تولید جنین مصنوعی استفاده می شود.

شبیه سازی

سلول‌های IPS با گرفتن یک سلول بالغ (مانند یک سلول پوست) از یک فرد زنده یا مرده و استفاده از درمان‌هایی که آن را به سمت عقب به حالت نابالغ‌تر هدایت می‌کنند، ایجاد می‌شوند. اگر بتوان سلول را تا آخر به یک سلول بنیادی جنینی هدایت کرد، ممکن است روزی بتوان از سلول های IPS برای ساخت جنین های زنده استفاده کرد.

آن جنین یک کلون از اهداکننده سلول خواهد بود. مردم و دانشمندان نگرانی های زیادی در مورد شبیه سازی انسان دارند.

اما 25 سال است که می‌توان یک انسان را با استفاده از فرآیند متفاوتی به نام انتقال هسته‌ای شبیه‌سازی کرد. انتقال هسته ای دالی گوسفند را در سال 1997 و میمونی را در سال 2018 ایجاد کرد. در اواخر دهه 90 و اوایل دهه 2000، قوانین متعددی که در سراسر جهان معرفی شدند، شبیه سازی انسان را با موفقیت ممنوع کردند.

ما نباید اجازه دهیم ترس ما در مورد شبیه سازی مانع از انجام تحقیقات حیاتی شود. این مزایا می‌تواند فهرست انتظار اهداکنندگان عضو را به گذشته تبدیل کند، نوزادان نارس را نجات دهد و به زنان این امکان را بدهد که بچه‌دار شوند. شبیه سازی، یا هر استفاده غیراخلاقی دیگر از این فناوری، با مقررات قابل پیشگیری است.